Het graf is af

E

en telefoontje, vroeg op deze vrijdagmorgen. De Baarnsche Steenhouwerij. "We hebben gisteren de grafsteen geplaatst". Ik ben direct gaan kijken. Een emotioneel uur op de begraafplaats, met heel gemengde gevoelens. Aan de ene kant drong de dood van mijn vrouw Maria (Ria) zich sterk aan me op. Al het verdriet kwam weer boven. Maar tegelijk vond ik het mooi, dat graf. Het opbaren in de huiskamer, de begrafenis met een oecumenische dienst in de Sint-Vituskerk en de afdaling in het graf, het was in maart allemaal goed verlopen. De afronding was het graf.

Ria is op donderdagmorgen 9 maart 2006 overleden, thuis. Op de dinsdag daarna is ze in Hilversum begraven. Ongeveer een maand later zijn we - mijn beide zonen Vincent en Norbert en ik - op pad gegaan om een passende grafsteen uit te zoeken. De levering zou een kleine drie maanden duren.

Vorige week - ik werd wat ongeduldig - belde ik de steenhouwer op. "Er is een schip met graniet onderweg", zei de man aan de andere kant van de telefoonlijn. "Het schip moet vrijdag in Rotterdam aankomen. Ik moet daarna alleen nog de letters aanbrengen - dat kost niet zoveel tijd".

Nu ligt de steen er: graniet uit China, in dat land vervaardigd volgens de tekening die de Baarnse steenhouwerij had toegezonden. Alles klopt: de steensoort, de opbouw. Zelfs het symbool dat door een ingeving van de creatieve Norbert is toegevoegd. Lang niet iedereen zal de betekenis direct begrijpen - maar wie de Koninklijke marine kent - waarbij Ria jarenlang heeft gediend als officier-Marva - zal het begrijpen.

Dubbele gevoelens, ik schreef het al. Als ik bij het graf sta of de foto zie, dringt de gedachte aan de dood van mijn vrouw zich weer sterk op. En tegelijk ben ik blij dat alles zo mooi ia afgewerkt. Ik verbeeld me dat Ria zou zeggen: "Dat hebben mijn man en mijn zonen goed gedaan". Maar ze zal het nooit zeggen.

Vreemde gedachte: Onder Ria's naam zal te zijner tijd ook mijn naam, Hendrik Glimmerveen, gebeiteld worden. Plus mijn geboortedatum, 13-11-1933 en mijn sterfdatum, ... Het is een luguber idee, maar ook wel weer een mooie gedachte: ik weet onder welke steen ik na mijn dood neergelegd zal worden.

Vrijdag 18 augustus 2006.

  Sinds het overlijden van mijn vrouw op 9 maart 2006 heb ik enige kanttekeningen geschreven. Je vindt die stukjes, evenals de columns die ik sinds september 2005 schreef over mijn bestaan als partner van een kankerpatiënte, in dit dossier.

Op 10 juni 2006 is overleden: Dora Glimmerveen-van Ostaijen in Hoofddorp.
Zie de rubriek Familieberichten.