Susan Glimmerveen, schrijfster                 

Genealogie Glimmerveen

e-mail

Susan Glimmerveen op deze website

Opening website

     

Belofte van een ander leven dan de huishoudschool

Je kunt de laatste tijd geen tijdschrift openslaan of Susan Glimmerveen staat erin - of het nu een glossy is of een blad als Schrijven.

Zo begint het artikeltje dat onder het verzamelkopje Nederlands Proza op 7 april 2001 in het weekblad Vrij Nederland verscheen. Het artikeltje van Agnes Andeweg vervolgt:

Glimmerveen debuteerde eind vorig jaar met Kaf, een roman over een meisje op de huishoudschool.  Kennelijk spreekt haar verhaal bij velen tot de verbeelding. Het gegeven van Kaf is autobiografisch, zoals in de interviews met Glimmerveen valt te lezen, maar ze benadrukt dat ze een roman heeft willen schrijven die meer is dan alleen haar levensverhaal.  En die belofte maakt ze waar. Kaf is een fantasierijke en vaak grappige roman. In een beeldende stijl beschrijft Glimmerveen het leven van Roos, die zich probeert te handhaven op de christelijke huishoudschool. Roos is zich er maar al te goed van bewust dat ze niet altijd even slim is - haar intellectuele vader moet vaak om haar lachen, en ze is jaloers op haar zusje dat op het atheneum zit. Op die 'rotschool' is ze in ieder geval ook niet op haar plaats. Koffiezetten, custardvla maken en hansopjes naaien gaat haar niet best af. Alleen Nederlands vindt ze een leuk vak. Voor de leraar koestert ze een ontwapenende verering, zoals alleen een puber die kan hebben, compleet met gefantaseerde scènes waarin ze - door hem - eindelijk echt wordt gezien. Glimmerveen weet het puberleven, met al zijn wanhoop en idealen, overtuigend neer te zetten.

'Wie weinig capaciteiten heeft, kan met een opgewekt karakter nog wel wat goedmaken', denkt Roos. Het lukt haar lange tijd om haar opgewekte humeur te bewaren, maar haar verlangen om serieus genomen te worden en om aandacht te krijgen maken haar somber. Haar hang naar echte ervaringen drijft haar tot steeds extremere daden. Ze begint een geheime verhouding met een leraar (die de bijnaam Psalm 119 draagt, omdat hij zo lang is), grijpt naar de alcohol en sluit vriendschap met een veel te wereldwijs klasgenootje. Dankzij Glimmerveens laconieke toon wordt Roos' verhaal ook in deze meer grimmige passages nergens larmoyant. Roos' enige vlucht is in de fantasie. Curaçao waar ze de eerste jaren van haar jeugd doorbracht, is het verloren paradijs. Roos verbeeldt zich een Antilliaanse halfoom die haar verhalen vertelt. De sfeer op het eiland wordt mooi beschreven. Via de scènes op Curaçao weet de schrijfster Roos een horizon te geven, en de belofte dat er een ander leven is dan de huishoudschool. Waarvan akte.


Staan aan de linker kant van deze pagina koppelingen (links) naar andere publicaties over Susan Glimmerveen? Nee? Klik dan hier.

Terug naar het begin van deze pagina

Schrijfster

Susan Glimmerveen