Je kunt de laatste tijd geen tijdschrift openslaan of Susan Glimmerveen staat erin - of het nu een glossy is of een blad als Schrijven.
Glimmerveen debuteerde eind vorig jaar met Kaf, een
roman over een meisje op de huishoudschool. Kennelijk spreekt haar verhaal
bij velen tot de verbeelding. Het gegeven van Kaf is autobiografisch,
zoals in de interviews met Glimmerveen valt te lezen, maar ze benadrukt dat ze
een roman heeft willen schrijven die meer is dan alleen haar
levensverhaal. En die belofte maakt ze waar. Kaf is een fantasierijke en
vaak grappige roman. In een beeldende stijl beschrijft Glimmerveen het leven van
Roos, die zich probeert te handhaven op de christelijke huishoudschool. Roos is
zich er maar al te goed van bewust dat ze niet altijd even slim is - haar
intellectuele vader moet vaak om haar lachen, en ze is jaloers op haar zusje dat
op het atheneum zit. Op die 'rotschool' is ze in ieder geval ook niet op haar
plaats. Koffiezetten, custardvla maken en hansopjes naaien gaat haar niet best
af. Alleen Nederlands vindt ze een leuk vak. Voor de leraar koestert ze een
ontwapenende verering, zoals alleen een puber die kan hebben, compleet met
gefantaseerde scènes waarin ze - door hem - eindelijk echt wordt gezien.
Glimmerveen weet het puberleven, met al zijn wanhoop en idealen, overtuigend
neer te zetten. 'Wie weinig capaciteiten heeft, kan met een opgewekt karakter
nog wel wat goedmaken', denkt Roos. Het lukt haar lange tijd om haar opgewekte
humeur te bewaren, maar haar verlangen om serieus genomen te worden en om
aandacht te krijgen maken haar somber. Haar hang naar echte ervaringen
drijft haar tot steeds extremere daden. Ze begint een geheime verhouding met een
leraar (die de bijnaam Psalm 119 draagt, omdat hij zo lang is), grijpt naar de
alcohol en sluit vriendschap met een veel te wereldwijs klasgenootje. Dankzij
Glimmerveens laconieke toon wordt Roos' verhaal ook in deze meer grimmige
passages nergens larmoyant. Roos' enige vlucht is in de fantasie. Curaçao waar
ze de eerste jaren van haar jeugd doorbracht, is het verloren paradijs. Roos
verbeeldt zich een Antilliaanse halfoom die haar verhalen vertelt. De sfeer op
het eiland wordt mooi beschreven. Via de scènes op Curaçao weet de schrijfster
Roos een horizon te geven, en de belofte dat er een ander leven is dan de
huishoudschool. Waarvan akte. Staan aan de
linker kant van deze pagina koppelingen (links) naar andere publicaties over
Susan Glimmerveen? Nee? Klik dan hier. |
|