|
'Kaf' is koren |
Uit: Trouw, zaterdag 6 januari 2001
De speelse gedachten van Roos,
leerling aan de huishoudschool
door Walter Kraut
Als je schrijft in de eerste persoon zit je vast aan de gedachtewereld van één personage.
Veel personages zijn dan ook intellectuelen; ze moeten een heel boek vol kunnen denken. Susan Glimmerveen debuteert nu met een roman over een meisje met een leerachterstand. In 'Kaf' volgen we Roos in haar carrière op de huishoudschool, waar ze leert koken, naaien en varkentjes vouwen. Zelfs in deze vakken blinkt ze niet uit. Roos kan weliswaar niet leren, maar haar gedachten zijn speels en origineel: ,,De bel gaat. Het is een lelijke bel, eigenlijk meer een brom. Ik moet denken aan het kaf en het koren. Wij worden als kaf deze school der zinloosheid in gezogen, voor het koren hebben ze het lyceum neergezet.' Niet de taal van een huishoudschoolmeisje, zou je zeggen. Komend uit een religieus gezin verrijkt Roos haar vocabulaire met bijbelteksten en in haar 'speciale schrift' noteert ze moeilijke woorden. Zo maakt Glimmerveen aannemelijk dat we wel degelijk te maken hebben met Roos' gedachtewereld.
Soms strooit Glimmerveen wel heel veel vergelijkingen tegelijk over ons uit, bijvoorbeeld als ze Roos laat fantaseren over een verhaal dat ze in haar jeugd op Curaçao heeft gehoord: ,,Hun bezwete ruggen glommen als het vruchtvlees van een tamarinde en smaakten zout als de zee die hen gevangen hield; de huid van hun handen en voeten verdroogde en barstte als het leem van de slavenhutten (...)' Maar dat debutanten-enthousiasme vergeef je haar gemakkelijk, want haar vergelijkingen zijn wél raak. De criticus Arjan Peters zei ooit in een lezing dat de recensent er is om het kaf van het koren te scheiden. 'Kaf' is koren.
Staan aan de linker kant van deze pagina koppelingen (links) naar andere publicaties over Susan Glimmerveen? Nee? Klik dan hier.
Terug naar het begin van deze pagina
Schrijfster Susan Glimmerveen |