|
De Telegraaf valt tegen |
"...haar roman
blijft steken tussen een drama over groepsreizen en een drama over de moderne
mens die verhalen van de media leent om zich opnieuw te definiëren".
Met deze woorden eindigt het artikel van Ingrid Hoogervorst dat op vrijdag 18 maart
2005, in grote opmaak, in De Telegraaf stond. Dezelfde recensente
schreef ook het artikel over de eerste roman van Susan Glimmerveen, dat op 8 december 2000
in dezelfde krant stond.
Ingrid Hoogervorst herinnert in de eerste alinea van haar recensie aan de moord op een peuter , in 1993 in Engeland gepleegd door twee jongens van tien jaar. De knullen zouden hun daad hebben gepleegd, geïnspireerd door gewelddadige videofilms. "Susan Glimmerveen (1963) liet zich voor haar tweede roman, 'De reizende voorstelling', door de kindermoord inspireren".
 |
| Opvallend: de recensente van De Telegraaf heeft enige kritiek op de roman van Susan Glimmerveen, De Reizende voorstelling. Maar ze schrijft wel een lang verhaal dat op een opvallende plek in de krant komt, vergezeld van een foto van Susan Glimmerveen, door de krant speciaal opgevraagd bij de uitgever, De Arbeiderspers. |
Hoogervorst vat vervolgens de strekking van de roman samen: "Dan wordt het vertelperspectief verlegd naar een zestigjarige bibliothecaresse Fie, die na de dood van haar invalide man, een oud-docent genaamd Bint, besluit deel te nemen aan een groepsreis naar Afrika. De groep bestaat voor het grootste deel uit jonge mensen, onder wie de neurotische Ena, die de hele dag op haar haren kluift en verliefd is op de bijrijder Schot. Net als alle andere leden van de groep hoopt Fie dat deze reis door Afrika haar de mogelijkheid biedt een nieuw leven te beginnen".
Fie "is de moeder van de vermoorde peuter Thomas en tijdens de tocht raakt ze gefixeerd op violente Schot, in wie ze de moordenaar van haar zoon vermoedt. Of Fie genoeg gronden heeft voor haar verdenking wordt niet duidelijk, zoals veel in 'De reizende voorstelling' niet helder wordt". aldus Hoogervorst. "De helft van de tijd vraagt de lezer zich af wat hij nou eigenlijk leest: een reisverhaal of een roman? Voor het eerste ontbreken de sfeerbeschrijvingen van het Afrikaanse landschap, voor het tweede een duidelijke structuur."
Hoogervorst heeft een aantal vragen. Zijn de politieverhoren van de tienjarige jongen waardoor het verhaal steeds onderbroken wordt, herinneringen van moeder Fie of door haar gefantaseerde dialogen?
Hoogervorst besluit: "Na de fraaie debuutroman 'Kaf', een humoristisch beschreven ontwikkelingsgang van een tiener op een huishoudschool, valt 'De reizende voorstelling' nogal tegen. De schrijfster stond dit keer minder duidelijk voor ogen wat ze wilde, waardoor haar roman blijft steken tussen een drama over groepsreizen en een drama over de moderne mens die verhalen van de media leent om zich opnieuw te definiëren".
Staan aan de linker kant van deze pagina koppelingen (links) naar andere publicaties over Susan Glimmerveen? Nee? Klik dan hier.
Schrijfster Susan Glimmerveen |