Op de website http://www.8weekly.nl
staat een recensie van De reizende voorstelling, geschreven door Els Bertens.
Hieronder een aantal zinnen uit die recensie (maar lees vooral de hele tekst; onderaan deze pagina een link):
Dubbel drama
|
"H |
et drama van groepsreizen" staat er als toevoeging op het omslag van dit boek te lezen. Wil de uitgever ons duidelijk maken dat dit een verhaal is over mensen die in niet-alledaagse omstandigheden met elkaar om moeten gaan, zonder elkaar eigenlijk echt te kennen en elkaar dus ook niet kunnen vertrouwen? Dan heeft de uitgever het boek misschien maar half begrepen. Want De reizende voorstelling speelt zich misschien af tussen een groepje reizigers in Afrika, in werkelijkheid is het een spel met feit en fictie.
...
De groep rijdt in een aftandse vrachtwagen door Afrika en elk groepslid doet alsof hij of zij bijzonder avontuurlijk is ingesteld, maar in werkelijkheid blijkt iedereen meer op zoek naar zichzelf.
...
Fie is de hoofdpersoon van het verhaal. Met haar overleden man, die de
laatste jaren van zijn leven steeds verder lichamelijk en geestelijk
aftakelde, speelde ze toneelstukken.
...
Fie speelt de hoofdrol in haar eigen drama. Voor Fie moeten de mensen hun rol vervullen: het zijn fictieve karakters die bestaan bij de gratie van gecompliceerde relaties en verborgen leed.
...
De reizende voorstelling is wel degelijk 'Het drama van groepsreizen', maar dan in een andere betekenis van drama: toneel. De personages en hun verhalen zijn pure fictie, zelfs binnen het werkelijkheidskader van de roman zelf:
Iedereen heeft een verhaal. Zonder verhaal zouden we weinig van elkaar verschillen. We hebben het nodig om onszelf te zijn. Wie de draad van zijn verhaal kwijtraakt, verliest zijn identiteit. [...] Maar iedereen leent verhalen en poetst er zijn eigen verhaal mee op. Mensen lenen ze uit de bibliotheek en brengen ze weer terug. Of ze pikken ze ergens op en gaan ermee aan de haal. [...]
Mensen willen niet in verwarring worden gebracht, dan voelen ze zich bedrogen. Ze zeggen: 'Je schendt mijn vertrouwen,' of: 'Je bent niet goed wijs.' Mensen eisen een consistent verhaal. Ze beseffen niet dat het leven zo chaotisch is dat elk verhaal dat je erover vertelt gekunsteld is.
...
Glimmerveen gebruikt de verschillende registers op een ingenieuze manier, die nergens gekunsteld overkomt. Sommige dialogen zijn als toneeltekst opgeschreven, andere stukken vormen een monoloog. Regieaanwijzingen ontbreken, maar dat maakt De reizende voorstelling nou juist zo spannend.
...
Glimmerveen weet van de spanning tussen feit en fictie, waarmee haar
personages worstelen, ook een worsteling te maken die de lezer treft. Want
wat moet hij zelf geloven?
Glimmerveens tweede boek zit buitengewoon knap in elkaar. Pas op de
laatste bladzijden grijpen de gebeurtenissen in elkaar, om je als lezer in
opperste verwarring achter te laten. Want wat is nu echt? De
reizende voorstelling is in ieder geval ècht een goed boek.
Els Bertens is chef boekenredactie van de website 8weekly. De volledige recensie staat hier.
Schrijfster Susan Glimmerveen |