Opa schreef kleindochter Meintje op:

dinsdag 11 maart 2003

woensdag 12 maart 2003 

donderdag 13 maart 2003 

vrijdag 14 maart 2003 

zaterdag 15 maart 2003 

zondag 16 maart 2003 

maandag 17 maart 2003 

dinsdag 18 maart 2003 

woensdag 19 maart 2003 

donderdag 20 maart 2003 

Dinsdag 11 maart 2003.

Lieve Meintje,

Meintje Glimmerveen, enkele minuten na haar geboorte. (Foto: vader Vincent).

Daar lag je dan. In een eenvoudig bakje, een soort wiegje, naast het bed van je moeder. Ik zag alleen je gezichtje. Een baby face, zeggen ze wel eens als het over grote mensen gaat. Dit was echt een babygezichtje, lief, zacht, rozig. Mij werd verteld dat je haartjes had. Dat kon ik niet zien: er was een mutsje over je bolletje getrokken. Dat was het gevolg van de vacuümpomp die bij de bevalling was gebruikt, werd me verteld. Bij de bevalling zou je nogal wat hebben moeten doorstaan. Ik ben leek; of dat echt zo was, weet ik niet. Toen ik naast je bedje stond, zag je er niet uit als iemand die al zwaar geleden had. Je was gewoon een lieve, zachte baby - en of je op je vader leek, of op je moeder, of op je grootmoeder misschien - dat kon ik niet vaststellen.

Onze eerste ontmoeting was vanavond, kort na 18.00 uur, in ziekenhuis Hilversum. Enkele uren eerder had je vader - en mijn zoon - Vincent me verteld van je geboorte. Ik keek al uren uit naar dat bericht. Al vele maanden geleden wisten we dat je 'uitgerekend' was voor 11 maart. Maar die datum namen we met een korreltje zout. Slechts vier procent van de baby's komt inderdaad op de uitgerekende dag. Onze beide zonen - je vader en je oom Norbert - zijn allebei zo'n drie weken te vroeg geboren. Jouw zusje Flore was zelfs zes weken te vroeg. De afgelopen dagen als we je moeder bezochten, dachten we dat het wel eerder dan 11 maart zou gebeuren. Toen je moeder gistermorgen in het ziekenhuis werd opgenomen, gingen we ervan uit dat je die dag wel zou komen.

Deze dinsdag was voor mij wel erg ongelukkig om (weer) grootvader te worden. Vandaag waren de verkiezingen voor de Provinciale Staten en al sinds 1980 ben ik bij alle verkiezingen voorzitter van een stembureau geweest. Dat was ik vandaag dus ook. Al om 07.00 uur was ik in mijn stembureau. Toen je gisteren niet ter wereld was gekomen, lag het wel erg voor de hand dat dit vandaag zou gebeuren. Ik probeerde alle binnenkomende kiezers vriendelijk te woord te staan, maar intussen zat ik urenlang te wachten tot het mobiele telefoontje in m'n broekzak een teken van leven zou geven. Dat gebeurde omstreeks 15.00 uur. De aantekening die ik toen op een kladje maakte, ligt nu naast me. Er staat: Meintje 13.54 uur 3300 gram 18.00 uur bezoekuur kraamafdeling.

Nadat Flore geboren was, bijna drie jaar geleden, heb ik op me genomen de geboorte wereldkundig te maken via advertenties in enkele kranten. Bij Trouw moet de opgave voor 17.00 uur gedaan worden, wil de advertentie de volgende morgen in de krant komen. Gelukkig had ik het telefoonnummer meegenomen. Vanuit een hoekje in het stemlokaal heb ik op een stil moment de advertentieafdeling gebeld en doorgegeven: Geboren Meintje, dochter van Annelieke Glimmerveen-Schilder en Vincent Glimmerveen, zusje van Flore. Hilversum, 11 maart 2003. E-mail: meintje@glimmerveen.nl. Als het goed is staat dat morgenochtend in de krant.

Ik hoop dat je lekker slaapt in de eerste nacht die je niet in de buik van je moeder doormaakt, maar lekker onder de wol in het bakje naast je moeder. Welterusten, lieve Meintje.

Hartelijke groet van

opa Henk

Terug naar het begin van deze pagina

Woensdag, 12 maart 2003.

Je bent thuis. In het huis waar je al negen maanden hebt 'gewoond' maar dat je niet eerder hebt gezien. Vanmorgen al mochten je moeder en jij het ziekenhuis uit. Dat is een goed teken: je bent kennelijk gezond en wel.

Ik mocht mee om je op te halen. Ik had aangeboden je vertrek uit het ziekenhuis en je thuiskomst met de camcorder te filmen. Dat vonden je ouders wel leuk. Ik heb dus vastgelegd hoe je, op de arm van je moeder (in een rolstoel) de kraamafdeling en het ziekenhuis verliet en enkele minuten later de woning werd binnengedragen. Daar was je dan in huis... in het huis waar al een tijdje geleden alles voor je in gereedheid was gebracht. Twee weken geleden had ik je kamer gezien: ik was ontroerd door die lege wieg, smetteloos, perfect verzorgd, maar nog leeg. Ik heb daar een minuutje video-opnamen van gemaakt. Nu ben je er. Dat wiegje is niet meer leeg.

De dag begon met de krant. Ik haalde vanmorgen vroeg Trouw uit de bus. De krant stond vol met de uitslagen van de verkiezingen van gisteren. Maar daar keek ik niet naar. Ik bladerde gauw naar de familieberichten. En ja hoor, daar stond je, links bovenaan op de pagina. Mooi, duidelijk. De hele wereld weet nu dat je bestaat!

Grappig: Trouw maakte vanmorgen weer ruim reclame op Radio 1: Misschien wel de beste krant van Nederland. Die reclame is er natuurlijk om de losse verkoop te bevorderen. Ik dacht: ik hoop dat al die mensen die de krant vandaag kopen, ook even naar de familieberichten kijken. Trouwens, de reclame werkt blijkbaar. Ik wilde bij de Bruna drie  extra exemplaren kopen. Ze hebben daar elke morgen een hele stapel. Maar toen ik aan het eind van de ochtend kwam, lagen er nog maar twee nummers. Die heb ik gekocht.

In de avond is de naaste familie nog even bij jou en je ouders geweest om een glas champagne te drinken en een beschuit met muisjes te nuttigen. Je moeder lag op de bank, met jou in de armen. Om je heen je overgrootmoeder An van Houwelingen, je vier grootouders, oom Ernst-Jan en oom Norbert. Het was een genoeglijk uurtje.

Donderdag 13 maart 2003

Lieve Meintje,

Vanmiddag belde Hilde Vriesema, een collega uit de tijd toen ik nog bij de omroep werkte. Ze had de advertentie in de krant gezien en feliciteerde ons met onze derde kleindochter. Ze vond je naam, Meintje, erg mooi. Van haar hoorde ik dat dit een Friese naam is. We hadden het over namen die verkleinwoorden zijn. Tot m'n verrassing vertelde de vrouw die ik al meer dan dertig jaar ken als Hilde, dat ze officieel Hiltje heet. Verkleinwoorden in meisjesnamen zijn in Friesland heel gewoon. (Of je ouders zich realiseerden dat ze een Friese naam voor je uitgezocht hebben, weet ik niet. Mijn moeder was van Friese stam dus een naam uit die provincie past best in de familie).

Vrijdag 14 maart 2003

Lieve Meintje,

Vanmorgen kwam het kaartje. We hadden er al naar uitgekeken. Gistermorgen toen oma thuis kwam, vroeg ze of de post al geweest was. "Ja", zei ik. Ze keek het stapeltje door en zei: "Waar is het kaartje?" Nee, dat was er nog niet.

Maar vandaag dus wel. Een mooie kaart met voorop je naam, Meintje. En binnenin: "Met grote blijdschap geven wij kennis van de geboorte van onze dochter en mijn zusje Meintje" - 11 maart 2003.

Het doet erg denken aan het kaartje dat we bijna drie jaar geleden kregen toen je 'grote zus' Flore geboren was: zelfde lettertype, zelfde indeling. Leuk van je ouders om dezelfde indeling aan te houden.

Nee, we hebben je vandaag niet gezien. Jou zal het niet veel uitmaken, maar je ouders moeten wel even op krachten komen. Ze willen ook niet voortdurend aanloop van bezoekers. Daarom hebben ze - zoals uit het kaartje blijkt - een 'kraamfeest' georganiseerd. Nee, de datum noem ik maar niet; anders komen alle internetters opdraven en dat is niet de bedoeling, denk ik.

Hartelijke groet

opa Henk

Zaterdag, 15 maart 2003

Lieve Meintje,

Vanmiddag hebben we je langdurig bewonderd. Ik heb je zelfs een hele tijd in m'n armen mogen houden. Jij leek niet onder de indruk: je sliep gewoon door. Af en toe deed je een seconde lang een oog open; maar daarna zakte je weer weg in een vredige slaap.

Mij deed het wel wat: zo'n klein schepseltje mogen dragen. M'n gedachten gingen uit naar 19 juli 1965 en de dagen daarna. Toen had ik ook - heel vaak zelfs - een baby in m'n armen: onze eerste zoon Vincent. Hij is er nu ook bij, als je vader.

Bijna drie jaar geleden, bij de geboorte van je 'grote zus' Flore probeerde ik me steeds voor te stellen hoe zij zou zijn als zij groot is: een kind op de basisschool, een puber met haar eerste vriendje. Jou zie ik ook al... voorlopig zo groot als je zus.

Oma had wat leuke dingen voor Flore en voor jou gekocht. Je kon zien dat ze heel erg op zoek is geweest om wat bijzonders te kopen. Dat mag ook wel, want kleinkinderen zijn per slot heel bijzonder. Voor jou had ze schitterende kleertjes die je over twee of drie maanden kunt dragen. Voor Flore een pop met een donkere huid en allerlei kleertjes. Flore begon direct aan de verkleedpartij...

Hartelijke groet

Opa Henk

Terug naar het begin van deze pagina