Wilders' doodlopende weg
|
H |
 |
|
Geert Wilders |
Natuurlijk, de Haagse journalisten van televisie, radio en kranten hebben zich een paar dagen druk gemaakt over de kwestie. De vakanties zijn voorbij, maar in het parlementaire circuit is verder nog niet veel nieuws te halen. Bovendien: een dissident in een grote Kamerfractie trekt altijd aandacht.
Journalisten wilden weten hoe Wilders verder gaat. "Gaat u een eigen Kamerfractie vormen?" "Begint u een nieuwe partij?" - dat waren voor de hand liggende vragen. Wilders hield dagenlang alle mogelijkheden open, maar donderdagavond moest hij ten overstaan van fractievoorzitter Jozias van Aartsen en VVD-minister Gerrit Zalm tot een besluit komen. Het werk: uittreden uit de fractie, zo hoorden de verzamelde verslaggevers kort voor middernacht.
Wilders is de VVD-fractie niet uitgezet, voor zover bekend. Dat had kunnen gebeuren: Wilders heeft zich heel lelijk over zijn fractiegenoten uitgelaten en er waren zonder twijfel VVD'ers die hem liever kwijt dan rijk zijn. Maar fractievoorzitter Jozias van Aartsen hield liever zijn groep bij elkaar. Dat is hem niet gelukt.
Wilders is dus uit de fractie gestapt. Maar nu? Hij wil als solist Kamerlid blijven, maar hij zal in het parlement weinig kunnen uitrichten. Hij kan zich aansluiten bij een andere fractie, bijvoorbeeld de LPF. Maar daarvan blijft in 2007 niets over. Hij kan ook een nieuwe partij oprichten. Zelf ziet hij dat wel zitten, heeft hij donderdag tegen middernacht gezegd. Misschien voelt hij zich gesterkt omdat hij naar eigen zeggen vele ondersteunende e-mails heeft gekregen.
De ervaring leert evenwel dat zulke nieuwe partijen geen lang leven beschoren is. Sinds de tweede wereldoorlog hebben maar twee nieuwe partijen het gered: D66 en de SP. Andere nieuwe partijtjes hebben soms even gebloeid maar zijn vervolgens verdwenen. Een paar namen die me te binnen schieten: DS70 (dat zelfs nog even regeringspartij is geweest), Boerenpartij, CD, Leefbaar Nederland (om maar niet te spreken van de talloze partijtjes die nooit een Kamerzetel hebben veroverd).
Wilders lijkt zich te willen spiegelen aan Pim Fortuyn die in heel korte tijd een grote aanhang in rechts en ultrarechts Nederland wist te verwerven. Maar Wilders is geen Fortuyn - en Fortuyn had het ook niet gered, omdat hij niet kon steunen op een solide partij-organisatie.
Dat laatste is een voorwaarde voor een succesvol politiek leven. Alle partijen, vertegenwoordigd in het parlement, zowel de grote als de kleine, hebben een organisatie die van wanten weet. Die geeft continuïteit.
Als Wilders nog iets wil bereiken in de politiek, moest hij het zoeken binnen de VVD. Dat heeft hij niet gedaan. Daarmee is het met hem afgelopen. Niet nu direct, maar op betrekkelijk korte termijn, verwacht ik.
Vrijdag 3 september 2004.
|
Kanttekening van vrijdag 3 september 2004 |