Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier september 2004

Home

Terreur alom om ons heen

D

e afschuwelijke beelden uit de Russische stad Beslan, gisteren bijna de hele dag op televisieschermen overal ter wereld, vandaag prominent in de kranten, riepen bij mij een herinnering op. Een terloopse opmerking die mijn moeder precies zestig jaar geleden maakte. Een opmerking die wij misschien nu geneigd zijn te herhalen.

Het was eind augustus of begin september 1944. Uit de hele wereld kwamen berichten van vreselijk geweld. Niet via televisie (dat medium was er nog niet); niet via de radio (we hadden ons toestel in 1943 op bevel van de Duitse bezetter ingeleverd); nauwelijks via ons dagblad (dat mocht van de bezetter nog maar een keer per week verschijnen); wel via de illegale pers; vooral van buren, kennissen, familie, mensen die radio-Oranje opvingen (maar die hun bron niet vertelden; dat was levensgevaarlijk).

Wij wisten dat de geallieerden naderden. Na de bloedige invasie in Normandie waren de bevrijders opgerukt tot vlak bij de Nederlandse grens. We kenden verhalen over gruwelijkheden aan het front en in gebombardeerde steden.

Mijn moeder maakte op een zonnige ochtend een praatje met onze buurvrouw. Ze uitte haar verwondering: de hele wereld om ons heen leek in brand te staan en bij ons was het zo stil; bijna vredig.

Het bleek achteraf een stilte voor de storm. Op 17 september vielen bommen op onze wijk, waardoor die buurvrouw en 49 andere buurtgenoten op slag gedood werden. Daarna de Slag om Arnhem, een evacuatie van negen maanden, een hongerwinter. Enkele malen ontstnapten we ternauwernood aan de dood.

Wat heeft dat met Beslan te maken? Wij, hier in het rustige Nederland, zijn geneigd te denken: terrorisme teistert Rusland. In Irak en Afghanistan gebeuren vreselijke dingen. Terreur was er in de Verenigde Staten en in Madrid. Maar hier in de straat is het buitengewoon rustig en vredig.

Moet ik uit de herinnering van precies zestig jaar geleden afleiden dat het nu wel rustig kan lijken om ons heen, maar dat ons ook nog wel iets boven het hoofd hangt? Dat durf ik niet te beweren. Maar uitsluiten kun je het ook niet. Er is onrust alom in de wereld. Enkele decennia geleden waren er haarden van geweld: in Noord-Ierland, in Baskenland en de rest van Spanje, in Vietnam. Nu dreigt de terreur overal en waar terroristen toeslaan - zoals de afgelopen week in het zuiden van Rusland - gebeuren afschuwelijke dingen.

De terreur is een wereldwijd probleem waar alle landen van de Verenigde Naties collectief tegen moeten strijden.

Zaterdag 4 september 2004.

Terug naar het begin van deze pagina.

Kanttekening
van zaterdag
4 september 2004