Het was wel een saaie zomer. Op 11 juli constateerde ik al dat de komkommertijd dit jaar wel heel vroeg begon. Het nieuws is sindsdien heel beperkt gebleven. Inderdaad, veel geweld in Israël en Irak. En de warmte en wat daarmee samenhing: de vraag of er nog wel elektriciteit zou zijn voor ons allemaal, de waterschaarste, de uitdrogende natuur, de bosbranden en, aan het eind van augustus, de doorgebroken dijken.

Inmiddels komt het gewone leven weer op gang. Ook in het zuiden van Nederland zijn de scholen weer begonnen. Er wordt weer gevoetbald, er komen weer ministers voor de camera's - en Kamerleden die het er niet mee eens zijn. De vakbonden worden weer actief. En de collectant van de Koningin Wilhelminafonds komt aan de deur.

Ook de televisie laat zien dat het winterseizoen voor de deur staat. Allerlei vertrouwde programma's komen terug; soms op andere tijden dan we gewend waren, Netwerk is er weer op zondag. Maar geld voor veel nieuws is er niet. Terwijl ik de programmering van de publieke omroep eigenlijk al jaren nogal sober vond, moet er nog het een en ander af. Dat wordt niet gecompenseerd door de commerciële omroepen; want als ik de uitspraken van hun directeuren en woordvoerders lees, is het ook daar armoe troef (terwijl de reclameblokken alleen maar langer worden, omdat vele spots onbetaald herplaatst moeten worden). Wat wil je ook: RTL4 maakt miljoenen verlies.

Goed, het is dus september. Een maand om met spanning uit te kijken naar wat het nieuwe winterseizoen gaat brengen.

Maandag 1 september 2003.

Terug naar het begin van deze pagina