Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier oktober 2004

Home

Naar het eind van de publieke omroep

N

iet te geloven, maar toch echt waar: enkele omroepverenigingen leiden nu zelf de publieke omroep naar de ondergang. Na de TROS gaat nu ook de AVRO om zoek naar een bestaan buiten de publieke omroep. En de KRO overweegt zendtijd te gaan kopen bij een commerciële televisiezender. Het groeiende aantal tegenstanders van de publieke omroep kan in zijn handen wrijven: zo is het gauw gedaan met de omroep van alle Nederlanders.

Enige tijd geleden schreef ik op deze website dat de publieke omroep alleen te redden is als alle zendgemachtigden samen een plan maken en daar eensgezind achter staan. Als dat gebeurt, kunnen de politieke partijen daar moeilijk omheen.

Maar nee. Het front is inmiddels uiteengevallen. Twee omroepverenigingen, representatief voor een belangrijk segment van de kijkers en luisteraars, zien het niet meer zitten. Ze willen een weg inslaan die vermoedelijk doodloopt. Zie wat er gebeurd is met Veronica, ooit de grootste omroepvereniging, maar na de overstap naar de commercie nagenoeg verdwenen van het toneel.

Tegelijk brengt de KRO de tweedracht in de publieke omroep aan het licht.

Vroeger mochten omroepverenigingen de hun toegewezen zendtijd geheel naar eigen inzicht invullen. Dat mag niet meer. De macht ligt bij het bestuur van de Publieke Omroep waarvan voorzitter Harm Bruins Slot het boegbeeld is. Hij komt wel op voor een sterke publieke omroep, maar tegelijk maakt hij verscheidene omroepverenigingen het leven zuur. De KRO mag misschien nog wel programma's brengen met een duidelijke rooms-katholieke inslag, maar alleen overdag of na 23.00 uur.

Er was een tijd waarin we niet meer dan twee televisienetten hadden. Bijna elke avond was er op het ene net een populair programma waarnaar miljoenen keken. Tegelijk waren er op het andere net programma's voor fijnproevers. Iedere omroepvereniging maakte de ene avond iets populairs, de andere avond iets voor minderheid (al dan niet de eigen achterban). Iedereen was tevreden met dit aanbod.

Nu zijn er drie televisiezenders. Het lijkt een koud kunstje de programma's zo te verspreiden dat er altijd, elke avond, een uiterst populair programma is op één van de zenders. Op de tweede zender zou een wat serieuzer programma kunnen worden gebracht en dan is er op het derde net nog alle ruimte voor kleine, maar belangrijke doelgroepen.

Maar nee, zo'n schema lijkt niet mogelijk.

Gaan TROS en AVRO nu naar weer een nieuwe commerciële zender? Dat lijkt een waagstuk dat nauwelijks kans van slagen heeft; zeker niet als John de Mol ook al een eigen zender toevoegt aan de lange reeks van zenders die dingen naar de hand - nee, niet van kijkers maar - van de adverteerders.

Maar in elk geval werken TROS en AVRO hard mee aan de ondermijning van de publieke omroep. En de KRO levert de druppel die de emmer kan doen overlopen.

Zondag 24 oktober 2004.

Terug naar het begin van deze pagina.

Kanttekening
van zondag
24 oktober 2004