|
Signalen uit de familie Glimmerveen |
||||
|
Ach, gun ze die demonstratie
Op het eerste plaatje staat de rechter met enige verbazing te kijken naar opgewonden arbeiders die verontwaardigd roepen: "Het kabinet gunt ons niks meer met al die maatregelen". Dan zegt de rechter (tweede plaatje): "Die maatregelen zijn van de baan, dankzij CDA, VVD en D66". Waarop de demonstrerende menigte roept: "Zie je wel? Ze gunnen ons nog niet eens onze staking!!" Inderdaad, de uitkomst van de algemene beschouwingen maakt de groots opgezette demonstratie van morgen in Amsterdam volslagen overbodig. "Niet waar", hoorde ik FNV's gefrustreerde voorzitter vanmiddag op de radio zeggen. "De coalitiefracties hebben een miljard aan bezuinigingen teruggedraaid. Maar de regering heeft voorgesteld zes miljard te bezuinigen. Er blijft dus nog vijf miljard aan bezuinigingen over om tegen te demonstreren". Onzin. De Waal weet heel goed dat bezuinigingen absoluut noodzakelijk zijn. Zonder bezuinigingen krijgen we een gigantisch overheidstekort wat desastreus zou zijn voor onze samenleving. Als in 2003 de coalitiebesprekingen van CDA's Jan Peter Balkenende en PvdA's Wouter Bos wel tot succes hadden geleid (wat ik toen wenselijk vond, gezien de verkiezingsuitslag) had er een kabinetsplan gelegen dat nauwelijks zou afwijken van het huidige. Hoe durft Bos nog op te roepen voor de demonstratie? * * * Een aardig idee. Iemand zou morgen op de Dam of op het Museumplein moeten roepen: "Wil iedereen die in april 2002 iets zag in Pim Fortuyn, nu onmiddellijk Amsterdam verlaten!" Ik vermoed dat het snel heel stil zou worden in Amsterdam. Pim Fortuyn liep te hoop tegen het kabinet-Kok en PvdA's toenmalige fractievoorzitter Melkert. Hij lanceerde de kreeg "De puinhopen van paars". Daarmee kreeg hij miljoenen achter zich. Miljoenen die zich paars geschrokken zouden zijn als Fortuyn de gelegenheid had gehad als minister-president zijn ideeen te verwezenlijken. Er is een categorie mensen voor wie het nooit goed is. Mensen die in het voorjaar van 2002 diep bogen voor Fortuyn en het kabinet van die dagen verafschuwden; en bij wie nu dezelfde haatgevoelens bovenkomen jegens het kabinet-Balkenende. Er is niets meer om tegen te demonstreren. Maar ja, Lodewijk de Waal en Wouter Bos kunnen hun actie niet meer afblazen. Het worden dus slagen in de lucht, waarvoor helaas sommigen zich lenen. Honderdduizend mensen? Tweehonderdduizend mensen? Ach, als ze 's avonds, weer thuisgekomen, maar beseffen dat de actie nergens op sloeg...
|
|