Een verlies van zo'n drie miljard euro is - als ik het goed begrepen heb - helemaal geen verlies. Tenminste niet in de betekenis die een gewoon mens eraan hecht. Want stel je voor: ik heb een huis waarvan ik denk dat het 400 000 euro waard is. Plotseling blijkt dat de riolering al jarenlang kapot is. Dientengevolge is de woning veel minder waard dan ik altijd gedacht heb; zeg 350 000 euro. Heb ik 50 000 euro verloren in het jaar waarin ik ontdek dat m'n huis minder waard is? Nee, natuurlijk niet: ik heb nog altijd hetzelfde huis.

Zo is het bij Ahold ook. De Amerikaanse dochter US Foodservice stond gewoon voor een veel te hoog bedrag in de boeken. Gevolg van het feit dat de directie van dit bedrijf de winsten veel te hoog becijferden.

Veel belangrijker is natuurlijk dat Ahold in 2002 op de gewone bezigheden niet minder dan twee miljard euro heeft gewonnen. Dat is dus echt de winst die gemaakt is op de verkoop van die pakjes koffie, die zakken suiker en die navulling waspoeder die Albert Heijn aan mij en aan een paar miljoen anderen heeft verkocht. Ik vind dat een kolossale jaarwinst. Even denk je: dan hadden de prijzen ook wel iets lager gekund, want 200 miljoen euro winst was toch ook wel mooi geweest.

Totdat ook dat bedrag van de schuld je te binnen schiet. Een onvoorstelbaar grote schuld - maar bij een winst van 2 miljard per jaar is die schuld weer gauw genoeg verdwenen.

Kortom: als klant kun je het beste maar je schouder ophalen. Natuurlijk moet die goed verdienende Zweed de zaak wel op orde brengen; maar het deert de boodschappen-doener niet.

Donderdag 2 oktober 2003.