Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier van oktober 2002

Home

Het waardevolle gedachtegoed
van prins Claus

O
nthutsend en Beschamend. Zo betitelde menigeen het samenvallen van twee gebeurtenissen in deze dagen: de bijzetting van prins Claus in de Nieuwe Kerk te Delft en de ontploffing van de LPF in Den Haag, gevolgd door de val van het kabinet-Balkenende I. Maar misschien passen die dingen juist wel heel mooi in elkaar.

De rouwdienst in Delft was indrukwekkend. Dat woord nam iedereen in de mond en ik kan ook geen betere typering bedenken. Het meest trof me de laatste boodschap aan de samenleving van prins Claus, vertolkt door zijn vriend de priester Huub Oosterhuis. Een woord als 'solidariteit' stond daarin centraal.

De christenplicht die ieder mens - gelovige of niet-gelovige - volgens prins Claus heeft, staat lijnrecht tegenover de boodschap die Pim Fortuyn aan het begin van dit jaar uitdroeg. Wie zijn boodschap analyseerde, kwam uit bij 'een pleidooi voor het recht van de sterkste'.

Het was schokkend dat een groepering die op een dergelijk actieprogram stoelde, op 15 mei als grote overwinnaar uit de stembus kwam. Dat moeten we overigens ook relativeren: niet meer dan één op de zes kiezers bracht een stem uit op de Lijst Pim Fortuyn.

Binnen een half jaar blijkt de LPF een grandioos fiasco. Een LPF-minister, Heinsbroek, pleitte voor normen en waarden, maar dat zijn woorden die wel heel ver af staan van het gedrag van LPF'ers. Het is schaamteloos dat twee LPF-ministers elkaars bloed wel kunnen drinken. Maar er is in de groepering veel meer tweespalt. Voormalig fractievoorzitter Wijnschenk (hij is inmiddels aan de kant gezet) zegt de lelijkste dingen over partijgenoot minister Bomhoff; een splijting in de fractie dreigt en ook tussen de fractie en het partijbestuur botert het niet. Volgens de jongste opiniepeiling staat nog maar twee procent van de kiezers achter de LPF; goed dus voor drie Kamerzetels. Het is beschamend dat er voor die partij nog 24 mensen (plus twee) in de Kamer zitten.
De enige manier om deze ongerijmdheid op te ruimen is: uitschrijven van nieuwe verkiezingen. Die moeten maar gauw komen. Als dan CDA en VVD samen een meerderheid in de Kamer krijgen, kan het huidige kabinetsbeleid worden voortgezet, ontdaan van de LPF-ongerechtigheden.

Vast staat dat elke bezieling uit de erfenis van Pim Fortuyn in ons volk verdwenen is. Na de verkiezingen zal niemand meer de bezweringsformule uitspreken: "Pim zou het zo gewild hebben".
Intussen is er een nieuwe boodschap die diepe indruk heeft gemaakt. De boodschap van prins Claus. Die is natuurlijk nooit bedoeld als een politiek statement. Maar het was wel een boodschap voor de samenleving; een boodschap van solidariteit en medemenselijkheid waarop een gezonde en gelukkige samenleving gebouwd kan worden.

Het is te hopen dat de mensen die een half jaar geleden Pim Fortuyn nog als een profeet zagen en de LPF'ers als zijn trouwe discipelen, tot het inzicht komen dat de koers van prins Claus, zoals deze op de dag van zijn uitvaart indringend onder aller aandacht is gebracht, het volgen waard is.

Dinsdag 15 oktober kan dan een keerpunt zijn in dit vaderland.

Woensdag 16 oktober 2002.

Terug naar het begin van deze pagina


De kanttekening, geschreven in de middag na de bijzetting van prins Claus, staat hier.

 

Kanttekening
van woensdag
16 oktober 2002