|
Signalen uit de familie Glimmerveen |
||||
|
Leven met een kankerpatiënte
Zaken die tot enkele maanden geleden mijn aandacht en belangstelling hadden, moet ik nu terzijde schuiven. De zorg voor mijn vrouw vraagt bijna al mijn tijd. Bovendien: onderwerpen die mij voorheen belangrijk leken, interesseren me ineens minder. Naar kanker en naar de patiënte gaat nu al mijn belangstelling uit. Meer dan een maand lag mijn vrouw in Ziekenhuis Hilversum. Inmiddels is zij alweer enkele weken thuis. Elke dag komt een verpleegkundige van de Thuiszorg twintig minuten tot een half uur voor de noodzakelijke verzorging. Voor de rest ligt de zorg op mijn schouders, inclusief enige medische verzorging. Mijn vrouw gezelschap houden, zorgen voor drinken en eten, het huishouden, contacten met de vele belangstellenden (familie, vrienden, kennissen) wier medeleven ons erg goed doet. Ach, het lijkt allemaal niet zoveel voor te stellen. Maar ik kan je verzekeren: het vult alle uren van mijn dag. Tot begin september schreef ik (bijna) dagelijks een kanttekening bij opvallende gebeurtenissen in ons land en in deze wereld. Natuurlijk, de wereld draait gewoon door en ik probeer met krant en NOS-journaal wel bij te blijven. Maar het valt me zwaar om elke dag een uurtje vrij te maken voor een commentaartje op deze website. Mijn vrouw moet eerst vijf weken lang op elke werkdag in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam bestraald worden. Daarna volgt een ingrijpende operatie. Verder reikt onze horizon niet. Dus laat ik in het midden wat de toekomst van deze website wordt.
|
|
|
|