Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier november 2004

Home

We hebben nu tijd voor
Bush en Kerry

D

e komende twee, drie dagen krijgen Bush en Kerry alle ruimte in ons blikveld. Immers de andere grote kwesties van deze dagen zijn weliswaar nog niet opgelost, maar de grootste opwinding is eraf.

Het overleg binnenskamers van kabinet, vakbonden en werkgevers is weliswaar nog niet rond, maar volgens verslaggevers die de ontwikkelingen volgen, is de zaak wel op een oor na gevild. Daarmee zijn de aangekondigde stakingen ook van de baan. Misschien kan FNV-voorzitter Lodewijk de Waal dan ook die afstotende grijns van zijn gezicht vegen.

In Europa gaat het ook de goede kant op, nu de Italiaanse minister Rocco Buttiglione zich heeft teruggetrokken als kandidaat-lid van de Europese commissie. Als nu ook de Hongaarse kandidaat zich terugtrekt (en wellicht ook een liberaal, zoals Neelie Kroes), lijkt de crisis bezworen. Droevig alleen dat de vele miljoenen trouwe rooms-katholieken van het oude slag (vooral te vinden in Zuid- en Zuid-Oost-Europa) zich nu een uitgestoten en gediscrimineerde bevolkingsgroep mogen weten. Dat 'succes' hebben de Europese sociaal-democraten en liberalen geboekt en ze vieren het als een triomf van de democratie. Het lijkt mij meer een teken van onverdraagzaamheid die kennelijk de overhand krijgt in Europa.

Nu die kwesties de richting van een oplossing uitgaan, kunnen we alle aandacht richten op de rivalen Bush en Kerry. In Nederland heeft Kerry de grote voorkeur, zo meldde het Algemeen Dagblad zaterdag op grond van een enquête. Waarom? Vermoedelijk vooral omdat Bush voor velen aan deze kant van de Atlantische Oceaan heeft afgedaan, zeker nu hij er in Irak zo'n potje van heeft gemaakt. Je kunt je er alleen maar over verwonderen dat ongeveer de helft van de meelevende Amerikanen Bush nog steeds als een redder in nood ziet.

Misschien is het niet eens zo belangrijk wie de volgende vier jaren gaat regeren in de Verenigde Staten. Veel belangrijker is dat er een flinke kloof is ontstaan tussen de Verenigde Staten en Europa. "Rechts Amerika haat Europa", luidde zaterdag een kop in Trouw. Vooral de weerstand in Frankrijk en Duitsland tegen Bush' oorlog in Irak heeft aan de overkant van de oceaan veel kwaad bloed gezet.

Misschien zal Kerry - als hij wint - proberen de banden met Europa te herstellen. Maar feit is dat Amerika sinds de oorlog in Irak niet meer zo erg gesteld is op Europa; en omgekeerd is - heel generaliserend gesproken - Europa niet meer zo gek op Amerika. De Amerikanen snappen niet waarom vele islam-landen hen niet aardig vinden. Intussen zouden ze ook eens moeten nagaan waardoor ze Europa van zich vervreemd hebben.

Maandag 1 november 2004.

Terug naar het begin van deze pagina.

Kanttekening
van maandag
1 november 2004