|
Nederland is verdeeld - gemaakt
Dat was vroeger. En nu? Sommige media wekken de indruk dat bij elk denkbaar onderwerp de ene helft van de Nederlanders lijnrecht tegenover de andere helft staat. Dat komt door de werkwijze van sommige omroeprubrieken. Als er een spraakmakende kwestie is, nodigen zij twee mensen met tegengestelde meningen uit. Het streven is niet om tot een akkoord of een compromis te komen. Integendeel, de presentator prikkelt de geïnterviewden tot scherpe tegengestelde uitspraken. En dat is het dan. Een stap verder gaat de formule van het NCRV-radioprogramma Stand.nl. Dat lanceert elke werkdag een stelling. De luisteraar kan (via sms, telefoon of internet) aangeven of zij/hij het ermee eens is of niet. Voor nuances is geen plek. Aan het eind van het halfuur klinkt: eens 59%, oneens 41% (of een ander percentage). Geen conclusie, slechts het gevoel dat het Nederlandse volk ook op dit punt verdeeld is. Dat Nederlanders op een flink aantal punten verschillend denken, is niet erg, als we maar beseffen dat we het over verreweg de meeste onderwerpen wel eens zijn. Anders zou onze samenleving in elkaar klappen. En als de meningen uiteenlopen? Soms maakt dat niet uit. En als er wel één standpunt moet komen, hebben we democratisch bedacht dat de meerderheid gelijk krijgt. Zoals deze week bij het FNV-referendum. Ik kijk uit naar een radio- of televisierubriek waarin wekelijks een onderwerp aan de orde komt waarover Nederlanders het in grote lijnen hartelijk eens zijn. Maar waarschijnlijk is dat te saai.
|
|
|
|