Irak - uitzichtloos
|
I |
 |
| President Bush van de VS. |
Intussen gaat de vergelijking met Vietnam elke dag meer op. De Amerikanen hebben weliswaar in verbazingwekkend korte tijd het reguliere leger van Saddam Hoessein verslagen en de dictator uit zijn machtsbolwerk verdreven. Maar Hoessein is nog steeds niet opgepakt (en vermoedelijk ook niet gedood of het land uitgejaagd). En de aanhangers van Hoessein voeren een steeds effectievere actie tegen het huidige regime, met aanslagen die zowel Amerikanen als Iraakse helpers van de VS treffen.
De Amerikanen blijken begin dit jaar het militaire offensief goed te hebben voorbereid. Maar ze hebben niet voorzien wat er daarna zou gaan gebeuren. Bush had verwacht dat de Irakezen de Amerikaanse troepen als bevrijders zouden binnenhalen. Dat getuigde van een onvoldoende inzicht in de mentaliteit van de bevolking van Irak.
Hoe verder? De Amerikanen zouden nu liefst hard weglopen uit Irak. Aan de andere kant: ze willen niet afzien van de Iraakse olie, want daar ging toch die hele oorlog om? En ze zijn bang voor het gezichtsverlies tegenover de hele wereld. Nu wreekt zich dat de VS er niet voor hebben gezorgd dat de goedwillende Irakezen in korte tijd het bestuur van het land konden overnemen.
Een impasse. Hoe zal het verder gaan? Ik vrees dat de Amerikanen zich steeds verder zullen ingraven in de ellende; steeds meer militairen en burgers zien sneuvelen; en tenslotte, door de omslag in denken bij het Amerikaanse volk, weggaan uit Irak. In het beste geval nemen dan de Verenigde Naties daarna het heft in handen, of de goedwillende Irakezen. In het slechtste geval duikt Saddam Hoessein weer op die kennelijk nog op de steun van een flinke groep Irakezen kan rekenen.
We zullen nog heel lang heel vaak heel slecht nieuws uit Irak horen, vrees ik.
Woensdag 5 november 2003
|
Kanttekening van woensdag 5 november 2003 |