Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier van november 2002

Home

Dagbladwereld in beweging

H
et rommelt weer behoorlijk in de dagbladwereld. Dat is op zichzelf niets nieuws. Het zal nog wel een tijdje onrustig blijven.
In de afgelopen decennia was vooral schaalvergroting aan de orde. Voor de tweede wereldoorlog en ook nog korte tijd daarna konden kranten met een oplage van zeg 10.000 bestaan. In die tijd konden in steden als Den Haag en Utrecht een stuk of vijf plaatselijke kranten bestaan. Uitgevers vonden het een eer een vooraanstaande krant het licht te mogen laten zien; als daar elk jaar geld bij moest, was dat jammer maar niet erg.
Dat is voorbij.
Voorbij is ook de populariteit van kranten, vooral bij jongeren. Dat was in mijn jeugd anders. Als kind leerde ik dat je eigenlijk alleen verzetsbladen kon vertrouwen. Toen na 5 mei 1945 een voormalige ondergrondse krant gewoon elke ochtend in de brievenbus gestopt werd, wilde ik geen exemplaar missen. En dat is wat mij betreft gebleven tot deze dag.
Ik las deze week in De Gooi- en Eemlander: "De krant vinden kinderen een stom en saai ding: slechts twee procent noemt het dagblad een 'cool' medium.Driekwart kijkt er nooit in. Internet staat er met 64 procent een stuk beter voor".
Het krantennieuws van nu:
Het Parool lijkt nog een tijdlang te kunnen voortbestaan. De redactie van de Amsterdamse krant - voortgekomen uit het verzet in de tweede wereldoorlog - juichte toen de band met een Vlaamse dagbladuitgever bekend werd. Het wordt naar mijn mening alleen wat als de krant kans ziet weer door te dringen in brede lagen van de Amsterdamse bevolking. In mijn studententijd, in de jaren '60, las in de hoofdstad 'iedereen' Het Parool, maar dat is niet meer zo. Het lijkt me een toer om die oude positie weer te veroveren.
De Telegraaf heeft inmiddels de aanval geopend op het Algemeen Dagblad dat de laatste jaren toch al op grote schaal abonnees verloor. De Telegraaf is sinds vele jaren een populaire krant met een duidelijk Amsterdams stempel (al wordt het blad in het hele land gelezen); het Algemeen Dagblad heeft een Rotterdamse geur. Sinds deze week verschijnt de Telegraaf op vier dagen in de week met een Rotterdamse editie.
Misschien is het de aanzet voor een regiobeleid.
In dit licht is het interessant (en zorgelijk) dat het regionale avondblad De Gooi- en Eemlander binnenkort ochtendblad wordt. De Gooi- en Eemlander is sinds enkele jaren eigendom van het Telegraaf-concern. Hetzelfde geldt voor regionale dagbladen uit Haarlem, Leiden en Alkmaar. De kranten worden nu nog gemaakt in Haarlem en Alkmaar; binnenkort allemaal in Haarlem. De Gooi- en Eemlander werpt zich op als de krant 'voor de wereld om je heen', maar het grootste deel van de krant wordt geredigeerd in Haarlem, dus voor Gooiers verder weg dan waar de meeste landelijke ochtendbladen gemaakt worden.
Op de lokale radio werd deze week het volgende scenario beschreven:
De Gooi- en Eemlander zal als ochtendblad veel abonnees verliezen. Velen hebben immers een landelijk ochtendblad en een regionaal avondblad. Zij zullen twee ochtendbladen te veel vinden. Daarna zal het restant van de abonnees gewoon overgenomen door De Telegraaf.
Misschien voegt deze krant er dan nog een tijdje een regionale pagina aan toe, als de ervaringen in Rotterdam goed uitpakken.
Nu nog kent elke streek van Nederland nog een regionale krant. Misschien houdt dat over enkele jaren op en zullen er regio's zijn waar op plaatselijk vlak nog slechts een huis-aan-huisblad overblijft.

Donderdag 14 november 2002.

Terug naar het begin van deze pagina