Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier van november 2002

Home

Inde soete Suikerbol - als de dag van gisteren

W.G. van de Hulst - hé, dacht ik, dat is die kinderboekenschrijver die mijn jeugd zeer heeft veraangenaamd. In de krant die wij voor en ook nog in de oorlog thuis lazen, De Standaard, stond een geweldig pakkende strip, Inde Soete Suikerbol, over een bakker en zijn vrouw. Die strips zijn later in vele delen in boekvorm uitgekomen. Veel van die boekjes staan nog in mijn boekenkast. Wat leuk, dacht ik, een documentaire over die man.

Ik herinnerde me dat W.G. van de Hulst een zoon had. Die heette ook W.G. van de Hulst en om de twee uit elkaar te houden stond achter diens naam 'jr'. Deze junior was al op veertienjarige leeftijd begonnen de verhalen van zijn pa te illustreren. Hij maakte leuke tekeningetjes, maar het ging toch voor alles om het verhaal, dus om de schrijver. Naar mijn idee moest deze junior inmiddels wel de middelbare school ontgroeid zijn, maar voor mij is hij nog de jonge zoon van die geweldige vader.

Ik schakelde dus na het nieuws van 16.00 uur over naar de middengolfzender. Vreemd, ze kondigden daar een documentaire over Willem G. van de Hulst aan. De voornaam van de schrijver werd vroeger nooit voluit genoemd. Het was eenvoudig 'W.G.'. Die documentairemaker moest zo nodig modern doen en de voornaam noemen, dacht ik; maar dat past niet bij Van de Hulst.

Wat bleek? De documentaire ging niet over de vader, maar was feitelijk een heel uitgebreid interview met de zoon. Hij praatte een beetje moeilijk en vertelde niet meer zo goed te zien. Wat wil je? Hij is... 85 jaar. Vijfentachtig jaar - die jongen van die leuke tekeningetjes... Hij bleek zich ontwikkeld te hebben tot een verdienstelijke schilder en beeldhouwer. Een echte kunstenaar, vond hij van zichzelf. Die striptekeningetjes - nee, dat was geen kunst. Nog steeds actief, maar toch aan het afbouwen.

Ik denk dat ik de afgelopen vijftig jaren nauwelijks meer aan die befaamde W.G. van de Hulst gedacht heb en toen ik de naam hoorde kwamen de jaren '40 weer bij me boven.

Ik begreep uit het interview dat vader Van de Hulst is overleden. Junior vertelde: zijn vader was 's morgens overleden, maar zijn lichaam was 's avonds nog in huis. De zoon moest in de vooravond even de deur uit, kwam thuis en hoorde tot zijn stomme verbazing zijn vader praten. Hij ging haastig de huiskamer in en zag toen dat zijn vader in een In memoriam op de televisie aan het woord was. Ik heb het thuis nog even nagekeken: Senior, geboren in 1879, is in 1963 overleden.

Ik besefte dat ook ik zestig jaar ouder ben geworden sinds de dagen waarin ik Inde Soete Suikerbol spelde.