Besturen van het land is toch geen werkje voor clowns...
I
s
het besturen van dit land nog
een serieuze zaak? Je begint er langzamerhand aan te twijfelen. Pim
Fortuyn introduceerde met zijn 'gedachtegoed' (weergegeven in De
puinhopen van paars) een nieuwe politiek, maar dat lijkt niet
anders te betekenen dan dat van de landelijke politiek een geweldige
puinhoop wordt gemaakt.
Met stomme verbazing zag ik dinsdagavond in het televisieprogramma
Nova hoe er twijfel is gerezen over de vraag of de LPF wel meedoet aan
de verkiezingen van 22 januari.
Vraag me niet wat er precies aan de hand is. Het schijnt iets met het
bestuur van die politieke partij te maken te hebben. Vorige week heeft
de rechter uitgesproken dat het bestuur dat de afgelopen tijd optrad,
niet rechtsgeldig is gekozen. Maar dat hinderde niet: er was blijkbaar
toch wel iemand die bij de Kiesraad een kandidatenlijst voor de
vervroegde verkiezingen zou kunnen indienen.
Daar is nu blijkbaar twijfel aan. Een zekere Ed Maas die zich eerder
opwierp als partijvoorzitter (maar dat niet was) heeft nu laten weten
dat het niet tijdig in orde komt met de kandidatenlijst. Ook zijn
rechterhand Hammerstein ziet het kennelijk niet meer zitten. Enkele
van de huidige LPF-Kamerleden voelen zich verraden.
Inmiddels heeft een rechter gisteren weer een
uitspraak gedaan. Twee LPF-leden hadden hem gevraagd een nieuwe datum voor
een ledenvergadering aan te wijzen. Daaraan wilde de rechter niet beginnen.
Wat die uitspraak precies betekent voor de LPF is me niet helemaal duidelijk. Het
schijnt dat er nu toch een ledenvergadering komt op 3 december - en dan...?
In het programma B & W (VARA-televisie) van woensdagavond schiepen
de direct betrokkenen niet bepaald duidelijkheid. Maar wel bleek uit
een uitlating van een LPF-lid dat deze met de dood wordt bedreigd. Wat
een partij waar de leden elkaar naar het leven staan!
Zot is het wel allemaal. Het was de taak van de kiezers om op 22 januari
de LPF te laten zakken als een baksteen. Want de reeks
strubbelingen sinds de moord op Fortuyn is inmiddels wel zo groot dat
ik me niet kan voorstellen dat er nog iemand met een goed stel hersens
is dat vertrouwen heeft in de LPF. Als er geen kandidatenlijst kan
worden ingediend, hoeven de kiezers niets meer te zeggen. Als er toch
wel een lijst komt, moeten de kiezers die vooral negeren tenzij ze nog
een periode lang van politieke chaos willen genieten.
Een andere groep die ook schermt met 'het gedachtegoed van Pim
Fortuyn', Leefbaar Nederland, wentelt zich nu ook in een conflict. De
districtshoofden zien de kandidaat van de bestuursvoorzitter, Emile
Ratelband, niet zitten. Hoe dat ook uitpakt, erg serieus kan geen
kiezer LN nog nemen.
Als burger moet je langzamerhand wel denken dat het besturen van een
land een kwestie van clowns en twisten is geworden.
Je kunt ook concluderen dat het land serieuze partijen nodig heeft,
die niet alleen stevig geworteld zijn in het volk, maar die ook een
solide organisatie hebben.
Het zou mooi zijn als de politieke strijd weer gewoon gevochten wordt
tussen partijen die weten waarvoor ze staan en dat ook aan de kiezers
duidelijk kunnen maken - en die na de verkiezingen ook vier jaar lang
het land op een betrouwbare manier kunnen besturen.