Selectie uit de
kanttekeningen
van mei 2004:
Dubbel keerpunt in de geschiedenis: Europese Unie en Protestantse Kerk in Nederland
(zaterdag 1 mei 2004)
Premier Balkenende goed in vorm in Buitenhof - critici moeten hun mening herzien
(zondag 2 / maandag 3 mei 2004)
Mensen die zich de tweede wereldoorlog kunnen herinneren, beginnen schaars te worden
(dinsdag 4 / woensdag 5 mei 2004)
Koninklijke Luchtvaart Maatschappij onder de
vleugels van de republiek Frankrijk (donderdag 6 mei 2004)
VS beschouwen Irakezen als vijanden; daarom moeten ze weg uit Irak
(zaterdag 8 mei 2004)
Tranen in de ogen van asielzoekster die verblijfsvergunning kreeg. De hele kerk klapte
enthousiast. (maandag 10 mei 2004)
Amerika in Irak - wandelaars in Sierra
Nevada: de
uitzichtloze situaties (donderdag 13 mei 2004)
Mediadag: dag van de vooringenomen media (dinsdag 18 mei 2004)
Ruud Lubbers, ongewenste intimiteiten en een wedstrijd jongenszoenen,
georganiseerd door 16-jarige meisjes (zaterdag 22 mei 2004)
HP/De Tijd: reclame over de ruggen van mensen (vrijdag 28 mei 2004)
Pinksteren, hemelse vrede en kerken die al 35 jaar leeglopen maar niet leeg raken.
(zondag 30 mei 2004)
Hemelse vrede en de leeglopende kerken
|
'H |
Een nagenoeg geheel gevulde kerk zong op de ochtend van deze Eerste Pinksterdag uit volle borst Gezang 477, dat begint met de woorden: 'Geest van hierboven, leer ons geloven, hopen, liefhebben door uw kracht!'
In deze dienst waren eerder twee kleine kinderen gedoopt en had de vader van een van deze kinderen belijdenis van zijn geloof gedaan.
Gek eigenlijk: al sinds 1970 schrijven kranten en tijdschriften dat de kerken leeglopen. Het is een soort staande uitdrukking geworden: De kerken lopen leeg. Intussen rijst de vraag hoe lang iets kan leeglopen zonder leeg te worden. Als het bad leegloopt of een melkbus, dan zit er na enige tijd geen druppel vocht meer in. Als na een demonstratie het plein leegloopt of als na een voetbalwedstrijd de tribune, dan is er na enige tijd geen mens meer te bekennen.
In 1970 schreef een journalist over de kerken die leeglopen. In mei 2004 kom je nog steeds artikelen tegen waarin zonder omwegen gesteld wordt dat de kerken leeglopen. Merkwaardig genoeg constateer ik elke zondag dat mijn wijkkerk in elk geval niet leeg is. Integendeel, de banken zijn elke zondagmorgen nagenoeg tot geheel gevuld met mensen die niet alleen luisteren, maar enthousiast meedoen. Er zitten ook niet alleen grijze bolletjes. Aan het begin van de dienst worden de kinderen even bij de predikant(e) voorin de kerk geroepen; dat zijn er doorgaans zo'n veertig tot vijftig. De ouders van die kindertjes zitten ook in de kerk; en verder nog veel andere jonge mensen.
Er zijn ook nog steeds ouders die hun kleine kinderen laten dopen. En volwassenen die belijdenis willen doen, zoals die jonge vader vanmorgen in mijn kerk. Mijn woonplaats is vast geen uitzondering. Ik woon niet in de 'bijbelgordel'; integendeel, dit is het profane Gooi, onder de rook van het in religieus opzicht veelkleurige Amsterdam.
De Geest die op een mooie pinksterdag is uitgestort, is kennelijk nog lang niet uitgeblust. Dat Hij zijn werk nog steeds doet, valt menige journalist kennelijk niet op. Toch zou ik mijn vakgenoten adviseren: schrijf nooit meer dat de kerken leeglopen. Of je moet schrijven over het wonder dat de kerken kennelijk al 35 jaar leeglopen en toch nog steeds behoorlijk gevuld zijn.
Zondag 30 mei 2004 (Eerste pinksterdag) / Maandag 31 mei 2004.
Terug naar het begin van deze pagina.
|
Kanttekening van zondag 30 mei 2004 (Pinksteren) |