Signalen uit de familie Glimmerveen

Colofon

Zeg nou zelf...

e-mail

Home

Selectie uit de
kanttekeningen
van mei 2004:

Dubbel keerpunt in de geschiedenis: Europese Unie en Protestantse Kerk in Nederland (zaterdag 1 mei 2004)

Premier Balkenende goed in vorm in Buitenhof - critici moeten hun mening herzien (zondag 2 / maandag 3 mei 2004)

Mensen die zich de tweede wereldoorlog kunnen herinneren, beginnen schaars te worden (dinsdag 4 / woensdag 5 mei 2004)

Koninklijke Luchtvaart Maatschappij onder de vleugels van de republiek Frankrijk (donderdag 6 mei 2004)

VS beschouwen Irakezen als vijanden; daarom moeten ze weg uit Irak (zaterdag 8 mei 2004)

Tranen in de ogen van asielzoekster die verblijfsvergunning kreeg. De hele kerk klapte enthousiast. (maandag 10 mei 2004)

Amerika in Irak - wandelaars in Sierra Nevada: de uitzichtloze situaties (donderdag 13 mei 2004)

Mediadag: dag van de vooringenomen media (dinsdag 18 mei 2004)

Ruud Lubbers, ongewenste intimiteiten en een wedstrijd jongenszoenen, georganiseerd door 16-jarige meisjes (zaterdag 22 mei 2004)

HP/De Tijd: reclame over de ruggen van mensen (vrijdag 28 mei 2004)

Pinksteren, hemelse vrede en kerken die al 35 jaar leeglopen maar niet leeg raken. (zondag 30 mei 2004)

Minister-president goed in vorm

M

inister-president Balkenende weet uitstekend waarmee hij en zijn kabinet bezig zijn. Hij kan ook heel goed uitleggen waarom bepaalde besluiten genomen (moeten) worden. Toch kwam hij tot nu toe niet goed over. Misschien is daar  zondag verandering in gekomen. Het televisieprogramma Buitenhof had hem uitgenodigd om een vol uur lang de vragen van gespreksleider Paul Witteman te beantwoorden. Hij kwam voortreffelijk uit de verf. Hopelijk herzien de critici van voorheen nu hun mening.

Premier Jan-Peter Balkenende had tot nu toe een nogal slechte pers. Het ging niet zozeer over zijn daden; meer over de manier waarop hij overkwam. Een enkele journalist onderstreepte graag dat hij soms een wat sullige indruk maakte; anderen herhaalden dat met veel nadruk en uiteindelijk ging iedereen dat geloven. Een aantal regionale dagbladen ondervroeg de afgelopen week een dikke duizend mensen en ja hoor, de meerderheid zag de minister-president inderdaad niet erg zitten. De kranten brachten dat 'nieuws' in grote opmaak, soms zelfs als opening van de voorpagina. Een gewoon mens zou op zoveel negatieve publiciteit afknappen. 

Het zou wel droevig zijn als dat gebeurd was. Het kabinet-Balkenende-II is ongeveer een jaar bezig het land weer op koers te krijgen. In de paarse jaren van Wim Kok is er onvoldoende bijgestuurd, terwijl dat in de jaren voor 2000, met hun economische hoogconjunctuur, makkelijk had gekund. Nu wordt goed duidelijk dat bij het onderwijs, in de zorg (voor zieken en bejaarden) en op andere terreinen een ontwikkeling gaande is die uitloopt op een ramp als er niet ingegrepen wordt. Zulke ingrepen zijn pijnlijk maar wel heel noodzakelijk, wil Nederland niet over een jaar of tien, twintig in de afgrond duikelen. 

Het ministersteam van Balkenende is goed op weg. Veel dingen worden op de rails gezet; al is op vele punten het positieve effect voor land en volk nog niet zichtbaar. Het is opvallend dat de grootste oppositiepartij, de PvdA, nauwelijks met bruikbare alternatieven komt.

Het was mooi geweest als iedereen het vertrouwen had dat Balkenende en de zijnen goed bezig waren. Helaas, dat is niet zo - en journalisten van toonaangevende media worden niet moe de negatieve aspecten die aan ieder positief besluit kleven, onder de aandacht te brengen van het publiek.

 * * *

Het actualiteitenprogramma Netwerk - dit keer verzorgd door de KRO - rekende het zich zondagavond tot taak de minister-president nog eens in de grond te trappen. De redactie mat breed uit wat eerder in negatieve zin over Balkenende is gepubliceerd en gaf PvdA-fractievoorzitter Wouter Bos gelegenheid te spuwen op de minister-president. Geen reacties van bijvoorbeeld CDA'ers of coalitiegenoten op het optreden in Buitenhof. Geen enkel waarderend woord over Balkenende. Dit is geen objectieve journalistiek, maar campagne voeren tegen de eerste man van het kabinet.

Terug naar het begin van deze pagina.