|
Signalen uit de familie Glimmerveen |
||||
|
Selectie uit de
|
Oppositie - een zinloos bestaan
In lang vervlogen tijden kon de oppositie in de Tweede Kamer nog wel eens voor enige beweging in de politiek zorgen. Maar dat is voorbij. Ik weet niet precies hoe lang al, maar in elk geval sinds het begin van 'paars', tien jaar geleden, heeft de oppositie niets meer in de melk te brokken. Onder 'paars' was 't het CDA dat machteloos was. Jarenlang hoorde je bijna niets van de christen-democraten. Qua opvattingen zaten ze vaak tussen de regeringspartijen PvdA en VVD in - en hoe moet je dan een eigen inbreng hebben? We hebben sinds ruim een jaar weer een kabinet dat rust op drie partijen - en twee daarvan deden ook mee in de paarse kabinetten-Kok. Alleen de PvdA is ingeruild voor het CDA. En de PvdA heeft nu de machteloze rol die het CDA had tussen 1994 en 2002. PvdA's Wouter Bos lijkt zich daarbij neer te leggen. Je hoort of ziet weinig van hem - behalve dan gisteravond ineens. De situatie is weinig bevredigend. Natuurlijk moet er een kabinet zijn dat steunt op een meerderheid in het parlement. Maar het is nodig dat de meerderheid rekening houdt met de opvattingen van een grote minderheid. Wouter Bos kan daar momenteel weinig mee: zijn partij heeft in de acht jaren met Wim Kok het CDA als een verwaarloosbare instelling behandeld; en dus mag hij momenteel nauwelijks op iets beters rekenen. Maar voor de toekomst zou Nederland toch moeten zoeken naar een betere inbreng van de oppositie - waaruit die na de verkiezingen van 2007 ook zal bestaan.
|
|