Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier van juni 2003

Home

Gemiste kans voor de monarchie

Natuurlijk, op deze tweede pinksterdag is er veel belangrijker nieuws: de Polen hebben in meerderheid ermee ingestemd dat hun land deel gaat uitmaken van de Europese Unie. Een historische beslissing die in de hele komende eeuw zal doorwerken.

Maar daar wil ik het even niet over hebben. Ik wil een opmerking kwijt over Máxima.

Dat komt: ik las in de krant van zaterdag (Trouw, pagina 46) een recensie van een vers boek van Jaap van Ginneken, Het mysterie monarchie. Ik zal het boek niet kopen; daarvoor interesseert het onderwerp me te weinig. Maar uit de bespreking van Frans Dijkstra heb ik toch een paar dingen opgepikt. Nederlanders blijven geboeid door het koninklijk huis. Maar iedere Nederlander beseft ook dat het bestaat uit gewone mensen. Onbekenden van wie alleen de gezichten bekend zijn. Dat de dames en heren koningin of koning geworden zijn 'bij de gratie Gods' gelooft eigenlijk niemand meer. Waar het koninklijk huis vandaan komt, weet ook nauwelijks iemand. Ook niet dat de eerste koning in dit land een Fransman was, een broer van keizer Napoleon. Er is een soort magie rondom het koningshuis, concludeert Van Ginneken

De betrokkenen houden die in stand. Natuurlijk, de koningin kan een beetje sturen bij kabinetsformaties (hoewel ze waarschijnlijk heel weinig invloed heeft gehad bij de totstandkoming van Balkenende II). Maar verder ligt de taak vooral in het opdraven op vrolijke en droevige momenten in het leven van dit volk. Zo'n kans was er gisteren, toen de Nederlander Martin Verkerk de finale speelde van het tenniskampioenschap van Parijs. Hij moest het doen met een staatssecretaris en met de burgemeester van zijn woonplaats Alphen aan den Rijn. Een gemiste kans voor Máxima.

Maar ik mag natuurlijk niet helemaal uitsluiten dat ze echt een goed excuus had om weg te blijven.

Maandag 9 juni 2003 (tweede pinksterdag)

Terug naar het begin van deze pagina