ele
moslims in Nederland moeten
in deze dagen bevangen worden door het gevoel dat heel wat
christenen ook kennen. Het is bijzonder onaangenaam om vereenzelvigd
te worden met 'geloofsgenoten' die mijlenver van je afstaan.
Het christendom kent tal van stromingen. Natuurlijk, er zijn
verschillende kerkgenootschappen; maar ook binnen de (grote) kerken
zijn aanmerkelijke verschillen in opvattingen en geloofsbeleving.
Zowel binnen de rooms-katholieke kerk als binnen de protestantse
kerkgenootschappen is een betrekkelijk kleine groep van uiterst
behoudende mensen. Zij lezen de bijbel het liefst in een vertaling
van meer dan drie eeuwen geleden. Dat de meeste mensen een woord als
lankmoedigheid niet meer begrijpen, deert hen niet. Zelf
weten ze ook nauwelijks wat het betekent, maar het klinkt hen erg
vertrouwd in de oren. Zij koesteren ook opvattingen over de
samenleving waar anderen alleen maar met afschuw kennis van kunnen
nemen. Sommigen vertalen hun geloof in politiek opzicht in de SGP.
Deze partij wenst vrouwen niet toe te laten als lid; laat staan dat
vrouwen volksvertegenwoordiger mogen worden.
Van tijd tot tijd komen mensen met dergelijke opvattingen in het
nieuws; bijvoorbeeld als zij inenting tegen polio weigeren met als
argument: God beslist of een mens een ziekte krijgt of niet en de
mens mag niet proberen Gods wil te verhinderen.
De schrijver Maarten 't Hart vindt zijn hoogste genot in het
verafschuwen van het geloof van zijn jeugd. Hij schildert het liefst
christenen af als een onbeholpen stelletje met ideeën die het beschaafde deel der natie al eeuwen
achter zich heeft gelaten. Honderd keer is hem al
uitgelegd dat het gros van de hedendaagse christenen zulke
opvattingen niet koestert; maar hij blijft vasthouden aan zijn
karikatuur.
Heel wat eigentijdse christenen voelen zich
zeer opgelaten als het voorgesteld wordt alsof alle christenen die al
lang overleefde opvattingen koesteren.
Zo moet het nu ook vele moslims vergaan. Het televisieprogramma Nova
heeft drie avonden na elkaar beelden en vooral stemmen gepresenteerd
van radicale imams die extreme gedachten ontvouwen. Zij roepen op
tot haat en vijandschap jegens niet-moslims.
De Nova-uitzendingen en de heftige reacties daarop, in kranten en
van de kant van politici, leidt gauw tot de gedachte dat alle
moslims zo zijn. Dat is verre van waar. Vele moslims - en zeker de
meesten die in West-Europese landen wonen - hebben ideeën
bijvoorbeeld over de rol van vrouwen in de samenleving die goed
aansluiten bij de gevoelens van de meerderheid van de autochtone bevolking.
Bovendien: wij doen wel of bepaalde opvattingen in het Nederland van 2002
vanzelfsprekend en algemeen gangbaar zijn en ook al eeuwenlang waren. Dat is niet zo. Om maar
een voorbeeld te noemen: onze moeders of grootmoeders kregen, als
zij ambtenaar waren, ontslag als ze gingen trouwen; of ze dat nu
wilden of niet. Vrouwen hebben in ons land nog geen negentig jaar
kiesrecht.
Nederland kent - zoals de meeste beschaafde landen - de doodstraf
niet meer. De grootste NAVO-partner heeft nog steeds die straf in de wetten staan en regelmatig wordt die ook uitgevoerd
in het land dat ons in vele opzichten tot voorbeeld strekt. En wat
blijkt uit een enquête waarvan het resultaat de afgelopen week werd
gepubliceerd? Bijna de helft van de Nederlanders voelt voor het
herinvoeren van de doodstraf in ons land. Wat zeuren we dan over
imams die vinden dat iemand die overspelig is geweest, gestenigd
moet worden? Het is nogal hypocriet om voor herinvoering van de
doodstraf te zijn maar geschokt te zijn door het gebed dat God
degenen straft die op grote schaal dood en verderf zaaien onder
Palestijnen.
Kortom: verreweg de meeste moslims in dit land denken niet zo als
dat handjevol moslims en lang niet alle Nederlanders hebben zulke
moderne, verheven ideeën als men ons wil laten geloven.