Verwarring in de omroepwereld
|
M |
Wie het omroepbedrijf wil reorganiseren, moet kennis van zaken hebben. Helaas, die ontbreekt in Den Haag. Een sprekend voorbeeld. Staatssecretaris Medy van der Laan (D66) zei voor de camera dat het bestaan van de NPS niet van belang is. "Het gaat mij om de programma's". Klinkt misschien wel goed. Maar er komt geen programma tot stand als er geen organisatie achter staat. Een organisatie die een uitzendvergunning bezit; die geld binnenkrijgt, beleid uitstippelt, medewerkers aantrekt en hun een salaris betaalt. Medy van der Laan heft de organisatie op en denkt dat de programma's gewoon kunnen voortbestaan. Misschien zou dat inderdaad kunnen; als zij de programma's onderbrengt bij een andere organisatie met een zendmachtiging. Maar dat geeft ze niet aan.
Zo zijn er in de plannen heel veel onzekerheden ingebouwd. Hoe gaat het met de financiering? De STER-inkomsten zullen teruglopen (doordat er geen reclame tussen jeugdprogramma's meer mag en door de nieuwe concurrent Talpa), maar Van der Laan wil dat niet compenseren. De omroepverenigingen moeten de helft van hun inkomsten missen. Ze mogen zelf wat bijverdienen, maar hoe? En kunnen ze dat, willen ze dat? De Raad van Bestuur van de Publieke Omroep krijgt veel macht, maar zien de drie door de overheid benoemde oudere heren in die raad hoe ze dat moeten aanpakken?
De politici zijn naar huis gegaan met enkele maanden vakantie voor de boeg. In die tijd zal de onzekerheid in omroepkringen toeslaan. Programmamakers willen wel mooie uitzendingen ontwikkelen, maar dan moet er wel zicht op zijn dat ze ook verwezenlijkt kunnen worden. In deze tijd van onzekerheid komt er weinig uit hun handen. Waarschijnlijk zullen ze zich drukker maken met het zoeken naar een arbeidsplaats elders.
Kortom: de aftakeling van de publieke omroep is nu begonnen. De politici zullen het laten gebeuren. John de Mol wrijft zich in de handen: hij staat klaar om de kijkers bij Talpa in te lijven. Nog even en dan is Nederland het eerste land in West-Europa dat het moet stellen zonder sterke politieke omroep. Ach, wat zou dat? In de Verenigde Staten leven ze al sinds mensenheugenis met vrijwel uitsluitend commerciele omroepbedrijven. En voor sommigen is de Amerikaanse samenleving een lichtend voorbeeld.
Vrijdag 1 juli 2005.
Lees ook de kanttekening van zaterdag en andere stukjes over de omroep in het dossier-omroep.
|
Kanttekening van vrijdag 1 juli 2005 |