|
Signalen uit de familie Glimmerveen |
||||
|
Parlement cijfert zichzelf weg
aarom haalt de Tweede Kamer zichzelf onderuit? Waarom hebben we eigenlijk onze vertegenwoordigers gekozen? Die vragen kwamen bij mij op toen ik hoorde hoe enkele Kamerfracties (samen een meerderheid) het komende raadgevende referendum gaan bejegenen. Ik ben voorstander van de Europese Grondwet. Het CDA is voor de Europese Grondwet. Ik heb, mede daarom, in 2003 op het CDA gestemd. Ik verwacht dat de CDA-fractie in de Tweede Kamer voor Europa zal stemmen als het onderwerp daar aan de orde komt. Maar het is de vraag of dat ook gebeurt. Fractievoorzitter Verhagen heeft namelijk aangekondigd onder bepaalde voorwaarden de uitkomst van het raadgevende referendum te zullen volgen. Als bijvoorbeeld 63 procent van de kiezers tegen die Grondwet is (en dus 37 procent voor), zal de CDA-fractie tegen de Grondwet zijn (en dus haar achterban, zonder twijfel een flink deel van die 37 procent vormend, in de steek laten). Het omgekeerde gebeurt ook. De SP bijvoorbeeld is tegen de Europese Grondwet, maar heeft aangekondigd daarvoor te zullen stemmen als bij het referendum de meerderheid voor is. Heel veel trouwe SP-stemmers zullen daar niets van begrijpen. Ik vind dat een Kamerfractie behoort te doen wat haar eigen kiezers verwachten; niet wat kiezers met andere voorkeuren bij een referendum hebben uitgesproken. Als de fracties de uitslag van een referendum als een dienstbevel willen hanteren, moeten ze geen raadgevend referendum uitschrijven, maar een bindend referendum; eventueel een corrigerend referendum. Dan weet iedereen - kiezers en Kamerleden - dat de Tweede Kamer buitenspel staat en dat de kiezers op het desbetreffende onderwerp de taak van het parlement hebben overgenomen. Dat is in elk geval duidelijk. Of het ook beter is dan het systeem dat we de afgelopen honderdenvijftig jaar hebben gehanteerd, is voor mij de vraag.
|
|
|
|