Krant wordt compact
|
D |
e redactie van Trouw heeft de laatste krant van het vertrouwde formaat gemaakt. Het volgende nummer van het ochtendblad is 'compact'. De pagina's zijn dan half zo groot als tot nu toe. Dat lijkt me een geweldige vooruitgang. We zijn al anderhalve eeuw gewend aan die grote kranten - maar onhandig zijn ze wel. Mooi dus dat Trouw de stap zet - als tweede na Het Parool en voor alle andere landelijke (betaalde) kranten.
 |
|
Gewaagd: Op de voorpagina van de laatste krant in groot formaat een foto van een spandoek met daarop - onder verwijzing naar Phil Bloom in het VPRO-programma Hoepla uit 1967 - een naakte vrouw die zich vanaf morgen niet meer kan verschuilen achter het ochtendblad. |
Die grote kranten zijn ooit, in de negentiende eeuw, ontstaan om een fiscale reden. De overheid eiste van dagbladuitgevers een bedragje per pagina. Het was dus slim om het aantal pagina's te beperken; dus liever weinig heel grote pagina's dan vele kleintjes. Het 'dagbladzegel' is in 1869 afgeschaft.
Het is curieus dat het daarna nog zo'n 135 jaar geduurd heeft voordat de eerste kranten in Nederland overgingen op compact (of tabloid) formaat. Vermoedelijk hangt dat ook samen met de advertenties. Een adverteerder die een hele pagina koopt in een krant van groot formaat, moet uiteraard heel wat meer betalen dan hij kwijt is voor een hele pagina in een klein formaat. Kassa voor de uitgever.
Serieuze kranten durfden zich lange tijd niet aan het compacte formaat te wagen omdat tabloid stond voor 'populair' en dus 'laag-bij-de-gronds'; vooral in Engeland. In dat land bestond tientallen jaren het onderscheid: de zeer veel gelezen kranten met een weinig serieuze inhoud (en blote borsten op pagina 3) verschenen op klein formaat; de ernstig te nemen kranten bleven groot.
Intussen is in bijna heel Europa de omwenteling gaande. Vele goede kranten in tal van landen zijn de afgelopen tijd overgegaan op 'compact'. Zelfs de Londense Times, ooit de meest serieuze krant van de hele wereld, is als een tijdje compact. Geen wonder dat Trouw in zijn reclamecampagne die buitenlandse kranten als overtuigend voorbeeld noemt.
Opmerkelijk trouwens, die campagne. Je hoort zelden reclame voor kranten op de radio en je ziet bijna nooit dergelijke reclame op televisie. Maar Trouw pakt de laatste weken groot uit. De krant hoopt zonder twijfel dat de nieuwe abonnees toestromen als de krant vanaf omorgen compact is; en dat krantenkopers in de kiosken vaker naar Trouw zullen grijpen.
Wat mij betreft: ik kijk verlangend uit naar de kleine krant. Lijkt me heel handig. Maar ik ben ook benieuwd hoe Trouw alle mogelijke problemen oplost. Een compacte krant vergt een andere opmaak. Allerlei rubrieken die een vaste plaats hebben in de grote krant, moeten opnieuw ingedeeld. Het zal de eerste dagen misschien een beetje onwennig zijn. Maar ik ben ervan overtuigd dat de lezers spoedig gewend zullen zijn. Ik zet woensdagavond de wekker, want ik wil die compacte krant in handen hebben zodra die in de bus valt. Dat is bij mij meestal omstreeks 06.00 uur.
Woensdag 2 februari 2005
|
Kanttekening van woensdag 2 februari 2005 |