|
Als je pas op je 92e je mond mag opendoen...
Prins Bernhard is zonder twijfel vandaag heel blij dat hij eindelijk eens enkele zaken van zich af heeft kunnen zetten die al tientallen jaren op hem drukken. Het blijkt dat prins Bernhard zelf drie weken geleden de hoofdredacteur van De Volkskrant heeft benaderd met de vraag of deze bereid zou zijn een open brief van hem af te drukken. Natuurlijk wilde Broertjes dat. (Bernhard en Broertjes kenden elkaar al enkele jaren, zei Broertjes zaterdagmiddag in het Radio-1-Journaal). Pas eergisteren kreeg Broertjes de brief overhandigd. Hij mocht tegelijk enkele vragen aan de prins stellen - maar Gerard van der Wulp, directeur van de Rijksvoorlichtingsdienst, en Eef Brouwers, zijn vorige week met pensioen vertrokken voorganger, waren wel aanwezig om ontsporingen te voorkomen. Interessant allemaal. Maar wat me het meest prikkelt: dat deze man pas op zijn zeer oude dag kan zeggen wat hij op het hart heeft en allerlei valse beweringen over hem kan rechtzetten. Het is mooi dat het nu kan, met instemming van minister-president Belkenende, maar onmenselijk dat het pas nu kan. De dingen zijn veranderd sinds 1937 toen de toenmalige koningin Wilhelmina haar schoonzoon Bernhard verbood een proces te beginnen. Prins Claus is al enkele keren een andere weg ingeslagen: hij heeft enkele processen aangespannen tegen en gewonnen van roddelbladen. Prins Willem Alexander is al opener tegenover de pers dan zijn moeder, Beatrix. Hij heeft daarbij wel eens misgekleund (over een ingezonden brief van de voormalige Argentijnse dictator) maar dat heeft hem niet terughoudender gemaakt. Toch is duidelijk dat hij zichzelf grote beperkingen moet opleggen. Tegen de tijd dat prinses Amalia koningin der Nederlanden is, moeten we die beperkingen maar achter ons gelaten hebben. Leden van het koninklijk huis horen toch dezelfde rechten te hebben als alle andere Nederlanders.
Terug naar het begin van deze pagina.
|
|