|
Signalen uit de familie Glimmerveen |
||||
|
Kerstmis zoals het niet hoort te zijn
In 1988 bracht ik de hele kerstnacht door naast het bed van mijn moeder. Ze lag in de ziekenkamer van het bejardentehuis in Wageningen. Kort na sinterklaas had de dokter ons verzekerd dat onze moeder Kerstmis zeker niet meer zou beleven. We wisten dat ze elk ogenblik kon sterven. Maar in die kerstnacht was ze er nog, wel ver weg maar in leven. Aan het eind van die morgen werd ik afgelost door m'n oudste zus en m'n vrouw - maar ik wilde toch nog niet naar huis. Ik ging pas in de vooravond. De volgende ochtend vroeg, omstreeks vijf uur, werd ik gebeld. Ik kon beter maar weer komen. Op tweede kerstdag omstreeks negen uur stierf m'n moeder. Alle kinderen stonden om haar sterfbed. Het valt me nu op: het was een maandagmorgen. Kerstmis viel in 1988 net als dit jaar op zondag en maandag. En dit kerstfeest? Nee, geen stervende naaste. Maar mijn vrouw is wel heel erg ziek. Ze is thuis, ligt de hele dag in bed, heeft voortdurend verzorging nodig. En bezoek ontvangen valt haar te zwaar. Deze zondag, deze 25e december, verloopt dus als elke dag in deze weken: met verpleging, verzorging. In de kerstnacht moest ik even komen: de pomp van de sondevoeding haperde. Vanmorgen kwam, als iedere morgen, de verpleegkundige van de Thuiszorg. Ik las m'n vrouw enkele kerstkaarten voor. Opvallend hoe vele mensen goede woorden kunnen vinden als ze weten dat wij moeilijke dagen, weken, maanden doormaken. We luisterden naar de kersttoespraak van koningin Beatrix. We? Ik weet niet of m'n vrouw er veel van gehoord heeft. De koningin had gekozen voor een positieve invalshoek. Dat was goed, na alle sombere koninklijke kersttoespraken van de afgelopen jaren. Ik probeerde dat op te pakken. Ik merkte dat haar woorden heel goed waren voor miljoenen Nederlanders - maar voor mij waren ze te optimistisch. Dat sloot niet helemaal aan bij mijn gevoelens. Tegelijk besef ik dat dit tekstje, geschreven in de middag van eerste kerstdag, zonder twijfel niet aansluit bij de gevoelens van mijn lezers. Excuus - ik hoop dat jij juist heel fijne uren beleeft.
|
|
|
|