Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier december 2003

Home

De trouwdag van mijn ouders

Bruid Riek Postema en bruidegom Geerd Glimmerveen op 23 december 1931.

Mijn ouders zijn al vele jaren dood. Mijn vader overleed in 1977; mijn moeder op tweede kerstdag 1988. In de woning van mijn kinderjaren waarin het gezin meer dan een halve eeuw heeft gewoond, Diedenweg 25 in Wageningen, wordt al bijna vijftien jaar bewoond door anderen, de familie Bosch. De gevolgen van die bruiloft zijn dus nog de vier kinderen en hun kinderen en kleinkinderen. Toch niet niets.

Ook in 1931 was de 23e december al een ietwat ongewone dag om te trouwen. Bij de nadering van Kerstmis stonden ook toen de hoofden niet zo erg naar een bruiloft. Mijn ouders hadden een bijzondere reden om deze dag te kiezen. Beiden waren onderwijzer; mijn vader in Wageningen, mijn moeder in Veenendaal. Aan de school in Veenendaal moest per 1 januari 1932 een leerkracht ontslagen worden in verband met het teruglopende aantal leerlingen. Gedwongen ontslag kwam ook in die tijd al voor. Mijn moeder liet weten dat ze het niet erg zou vinden als zij ontslagen zou worden - tot opluchting van haar collega's die daarmee de dans ontsprongen. Het maakte voor haar rechtspositie groot verschil of zij als ongetrouwde juffrouw zou worden ontslagen of als getrouwde mevrouw. Mijn ouders besloten dus dat ze voor de jaarwisseling getrouwd wilden zijn, maar zij wilden geen extra vrij nemen voor de bruiloft. Dus trouwden ze op de eerste dag van de kerstvakantie.

Waarom wilde mijn moeder wel voor het gedwongen ontslag in aanmerking komen? Werkende getrouwde vrouwen waren in die tijd heel ongebruikelijk. Vrouwen in overheidsdienst (ambtenaren, onderwijzeressen) kregen zelfs ontslag als ze trouwden. Dat vond iedereen heel gewoon. Mijn ouders waren toch al van plan te gaan trouwen. Het zou natuurlijk wel heel zuur geweest zijn als eerst, per 1 januari 1932, een collega van mijn moeder op straat zou zijn gezet waarna mijn moeder kort daarna had moeten opstappen als ze in de eerste maanden van 1932 met haar Geerd naar het gemeentehuis en de kerk was gegaan.

Van die viering van de trouwdag van mijn ouders staat me niet veel meer bij. Wel herinner ik me dat wij, kinderen, elk jaar op die dag aan onze ouders een boeket bloemen gaven, gekocht van ons zakgeld. In een jaar kwamen de bestelde bloemen maar niet. Pas op de 24e december kwam de bloemist aan de deur. Wij mopperden dat hij een dag te laat was en dat dit geen manier was. Hij excuseerde zich: hij had niet begrepen dat er een bijzondere reden was waarom de bloemen op 23 december bezorgd moesten worden. Hij had gedacht dat ze voor Kerstmis bedoeld waren, en dan was aflevering op 24 december toch beter: de bloemen zouden op de kerstdagen verser en mooier zijn. Leuk bedacht, maar mijn ouders hadden het op hun trouwdag zonder bloemetje van hun vier kinderen moeten doen.

Hoe mijn ouders elkaar vonden - als gevolg van een kerkscheuring - heb ik dezer dagen beschreven in een artikel ter gelegenheid van de fusie van drie protestantse kerken. Lees het hier.

Dinsdag 23 december 2003

Terug naar het begin van deze pagina.