Signalen uit de familie Glimmerveen

Zeg nou zelf...

e-mail

Dossier december 2003

Home

Farce Majeur: zo zie je het niet meer...

N

ee, ik verwachtte er weinig van. Farce Majeur zou maandagavond (29 december 2003) weer een uur televisie vullen. Met oude opnamen, in een nieuwe presentatie. In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw sloeg ik nooit een uitzending van Farce over. Ik vond het bijzonder knap hoe ze met de actualiteit omgingen. Maar mijn ervaring is dat herhalingen van oude succesprogramma's meestal vooral teleurstelling opleveren. Na twintig, dertig, veertig jaar ben je vooral verbaasd hoe stuntelig het destijds toeging; of op z'n best blijken topprogramma's van toen (met Willem Duys bijvoorbeeld) toch maar doorsnee-programma's te zijn geweest.

Maandagavond was de beleving precies omgekeerd. Ik herinner me dat ik destijds Farce Majeur één van de beste programma's van de televisieweek vond. Maar bij deze herhaling was ik stomverbaasd dat het team indertijd zo goed was. De teksten, de grime - ze beeldden alles uit, Japanse personages, Arabieren, kneuterige Nederlanders.

Natuurlijk, er was voor deze eindejaarsuitzending een keuze gemaakt uit tientallen, misschien honderden uren van vroegere uitzendingen en het team was wel zo slim om alleen het allerbeste te kiezen. Maar het niveau daarvan was wel uitzonderlijk hoog. En het geheel werd nog eens, in deze maand, heel aardig aan elkaar gepraat, doorzeefd met enkele verse grappen.

De conclusie na een uur kijken: wat was het niveau van de televisie toen hoog en wat is het ver afgezakt in onze dagen.

Dat is ook wel logisch. Er waren destijds twee Nederlandse televisiezenders en die zonden alleen in de avonduren uit. Die twee zenders konden putten uit het talent dat Nederland had. Nu zijn er negen zenders die (bijna) 24 uur per etmaal uitzenden. Het talent wordt dus heel dun uitgesmeerd en aangevuld met mensen van het tweede, derde en zelfs vierde garnituur.

Bovendien: die twee zenders hadden destijds ongeveer evenveel geld tot hun beschikking als die negen zenders nu. Destijds kon de omroep het zich dus veroorloven om voldoende geld in een programma te steken dat het tot in de puntjes verzorgd was. Dat was aan de oude opnamen van Farce Majeur te zien. Tegenwoordig moet alles op een koopje. Gevolg: zelfs een programma dat nu de hemel in wordt geprezen, Kopspijkers, blijkt armetierig, vergeleken met Farce Majeur van vroeger.

Het is droevig. Maar de zaak is niet terug te draaien. Het vuilnis van de commerciële zenders zal over de kijkers uitgestort worden zolang aandeelhouders eraan verdienen.

Dinsdag 30 december 2003

Terug naar het begin van deze pagina.

Kanttekening
van dinsdag
30 december 2003