Signalen uit de familie Glimmerveen

Colofon

Zeg nou zelf...

e-mail

Home

Selectie uit de
kanttekeningen
van augustus 2004:

'Zwarte zaterdag'... maar zondag waren alle files weg. Blijkbaar is iedereen gewoon op de camping aangekomen. (zondag 1 augustus 2004)

Weg met de subsidies die de arme landen arm houden - vreugde over het eerste WTO-akkoord (maandag 2 augustus 2004)

Balkenende presenteert Neelie Kroes - een goede zet (dinsdag 3 augustus 2004)

Tenenlikkerij mag blijkbaar in Nederland (zaterdag 7 augustus 2004)

Tweede roman van Susan Glimmerveen op komst (zondag 8 augustus 2004)

De Olympische Spelen horen in de 21e eeuw elke vier jaar in Athene gehouden te worden (vrijdag 13 augustus 2004)

Weer Nederlandse militair gesneuveld in Irak. Hoe verder? (zondag 15 augustus 2004)

Het wonderbaarlijke effect van de Olympische Spelen (woensdag 18 augustus 2004)

Waarom nog in Irak blijven? (zaterdag 21 augustus 2004)

De ruziemakers van de Lijst Pim Fortuyn (woensdag 25 augustus 2004)

Vakbonden moeten hun koers verleggen (maandag 30 augustus 2004)

Eindeloos lange files zijn gewoon opgelost

R

aadsel: waar zijn ze gebleven, die honderdduizenden die zaterdag in Europa in de file stonden? Vermoedelijk: op de camping, in het vakantiehuisje, in het leuke hotelletje. Die alarmerende berichten van gisteren hebben dus waarschijnlijk niets om het lijf gehad.

Het was er zaterdag al vroeg en bleef aanhouden tot in de avond: het 'nieuws' over de eindeloos lange files in Europa. Frankrijk voorop, zoals altijd. In Parijs was de vakantie begonnen en de mensen die de grote stad uitvluchtten, kregen op de snelwegen naar de Middellandse-Zeekust en naar Les Landes versterking van Belgen en vooral Nederlanders die verwachtten in Zuid-Frankrijk beter van de zon te kunnen genieten dan thuis.

Maar ook de snelwegen in Duitsland, Oostenrijk en Italië werden in het nieuws genoemd. Overal op de wegen naar het Zuiden en naar de Duitse Noordzee- en Oostzeekusten was het stampvol. Niet alleen files waarin wel gereden wordt, zij het langzaam, maar ook verstoppingen waar de auto's en caravans stil stonden; soms urenlang, zoals voor een Oostenrijkse tunnel.

Voor ons, thuiszitters, levert het dubbele gevoelens op. We zijn blij dat we gewoon op ons balkon of in de tuin van de zomerzon genieten. Tegelijk hebben we zielsveel medelijden met die honderdduizenden die daar in de volle zon in de file staan. Hoewel: 'Eigen schuld, dikke bult'. Er was toch al maandenlang gewaarschuwd dat de 31e juli 'zwarte zaterdag' zou worden. Waarom zijn al die mensen dan zo stom om toch de autoweg op te draaien?

We zijn nu een dag verder. En geen woord meer in het nieuws over de files. Geen berichten over vakantiegangers die de nacht hebben doorgebracht in hun auto, stilstaand midden op de autoweg. Geen grootscheepse opvang van gestrande reizigers. Nergens werden blijkbaar water en broodjes aangesleept om het leed van die arme slachtoffers tenminste enigszins te verlichten.

Mijn conclusie: er was eigenlijk niets aan de hand. Zeker, er waren files en die maken de reistijd wat langer. Maar dat had iedereen ingecalculeerd. En kennelijk is iedereen (of bijna iedereen) gisteravond gewoon op het vakantieadres aangekomen. Daar kunnen ze op deze zondag terugdenken aan de tocht van gisteren en vooral zich verheugen op een vakantie die nu begonnen is.

Zondag 1 augustus 2004.

Terug naar het begin van deze pagina.