|
Signalen uit de familie Glimmerveen |
||||
|
Selectie uit de
|
Weg met subsidies die armen armer maken
De afgelopen dagen liet de televisie zien hoe het is met suiker. Die zoetstof kan veel voordeliger geproduceerd worden in een aantal Afrikaanse landen dan in Europa en de Verenigde Staten. Daar in Afrika schijnt altijd de zon. Het is er altijd warm; een winter bestaat er niet. Dit betekent dat suikerriet daar constant en flink groeit. Heel anders dan bij ons waar maar een oogst per jaar binnengehaald kan worden (en die kan nog mislukken door droogte of al te overvloedige regen). Logisch zou zijn als we onze suiker voortaan uit Afrika laten komen. Een strop voor de bietenboeren hier. Maar er zijn meer beroepen stilletjes verdwenen: kolen- en petroleumhandelaren, kwekers van die grote blauwe druiven uit de kassen van het Westland. Het zou logisch zijn om de suikerbietenboeren te helpen bij het vinden van ander werk (of een ander landbouwproduct dat het goed doet in Europa). Maar nee, dat deden we niet. We laten Europeanen onnodig veel betalen voor suiker en we geven enorme exportsubsidie, zodat de arme Afrikaanse suikerboeren op de wereldmarkt niet met ons kan concurreren.Zo gaat het niet alleen met suiker, maar ook met andere producten. In Gen čve heeft nu de wereldhandelsorganisatie WTO afspraken gemaakt om die asociale situatie te veranderen. Daarvan moeten eerst de arme mensen in ontwikkelingslanden van profiteren; maar wij in Europa ook: we kunnen suiker en andere producten goedkoper in huis halen en bovendien kan de ontwikkelingshulp verminderen als de ontvangers daarvan zelf op een eerlijke manier hun geld kunnen verdienen. Een belangrijke stap dus.
|
|