Signalen uit de familie Glimmerveen

Colofon

Zeg nou zelf...

e-mail

Home

   

Selectie uit de
kanttekeningen
van april 2004:

Een 'gemeentelijk raadgevend referendum' van niks of hoe een stokpaardje van D66 verkeerd uitpakt. (donderdag 1 april 2004)

Hoe de omroepvereniging langzaam maar zeker ontmanteld worden. (zaterdag 3 april 2004)

Knap werk: politie van Madrid vond terroristen. (maandag 5 april 2004)

Het gaat fout in Irak; Amerikanen moeten het nu opknappen. (donderdag 8 april 2004)

Wereldoorlog, koude oorlog en daarna wereldvrede? Nee, nu is er de oorlog van en tegen de terreur. (vrijdag 9 april 2004)

Religie wordt weer van betekenis. (zondag 11 april 2004, eerste paasdag)

Na twintig maanden gijzeling: vrijlating in een nieuwsarm paasweekeinde (dinsdag 13 april 2004)

Nederlanders zijn wel erg vaak ziek (woensdag 14 april 2004)

Regionale kranten worden ochtendblad (maandag 19 april 2004)

De verloofden Mabel en Friso helpen leugens uit de wereld (dinsdag 20 april 2004)

De kijkers moeten het weer voor het zeggen hebben bij de publieke omroep (donderdag 22 april 2004)

Mabel Wisse Smit nog even in het middelpunt van de belangstelling (zaterdag 24 april 2004)

De oogarts wil me wel zien... over ruim een half jaar (woensdag 28 april 2004)

Een referendum van niks

'G

emeentelijk raadgevend correctief referendum' - zo heet de farce, woensdag in mijn woonplaats. Je zult vermoedelijk niet weten waarover dit gaat. Buiten Hilversum is het gerucht over deze happening niet doorgedrongen, maar ook verreweg de meeste Hilversummers weten niet waarover het gaat. Toch mochten ze, tussen 07.30 en 21.00 uur, voor of tegen stemmen.

Het was een stokpaardje van D66 dat tijdens één van de paarse kabinetten erdoor is gedrukt: de bewoners van een gemeente de gelegenheid geven zich achteraf uit te spreken over een besluit van de gemeenteraad. In Hilversum ging het op de 31e maart over een parkeerverordening van 2003.

Hilversum kende voorheen een regeling waardoor in en rondom het centrum alleen bewoners met een vergunning mochten parkeren. De gemeenteraad besloot na veel wikken en wegen te komen tot een beter, gemengd systeem: bewoners konden (voor weinig geld) een parkeervergunning kopen; maar ook anderen mogen op vrije plaatsen hun auto neerzetten, zij het dat ze wel tamelijk veel munten in een parkeermeter moeten stoppen.

Sommige inwoners duldden die anderen niet: ze wilden hun straten exclusief voor vergunninghouders beschikbaar houden. Ze vergaten dat zo ook hun bezoek en de loodgieter de auto niet kwijt konden bij hun voordeur. Enfin, het verzet leidde tot het referendum dat woensdag is gehouden.

Het systeem van de parkeerverordening is intussen wel ingevoerd, enkele maanden geleden. En het blijkt voortreffelijk te werken. Geen bewoner heeft nog tevergeefs gezocht naar een parkeerplaats bij haar of zijn huis. Maar ja, het referendum is afgedwongen en moet dus doorgaan.

Wij Hilversummers hadden de keuze: voor of tegen de parkeerverordening. Het gekke is: er is geen alternatief. Wie dus tegen stemt, wil de bestaande parkeerverordening niet. Maar hoe het parkeren dan geregeld moet worden, ligt nergens vast. Een troost: het referendum is raadgevend. Dus de gemeenteraad kan de uitslag, hoe die er ook uitziet, naast zich neerleggen.

Ik was woensdag voorzitter van één van de veertig Hilversumse stembureaus. Mijn stembureau staat in een wijk waar geen parkeerbeperkingen zijn. De opkomst was toch nog relatief hoog: ongeveer 33 procent. In heel Hilversum bleef de opkomst ruim onder de 30 procent. Daarmee bleef het resultaat onder de gestelde norm.

De farce van woensdag lijkt me typisch een voorbeeld van het resultaat van het gedram van D66. De gemeenteraad, gekozen door Hilversummers, heeft een evenwichtig besluit genomen. Het referendum kost de arme gemeente zo'n 120.000 euro en heeft tot niets positiefs geleid. Zinloos gedoe.

Donderdag 1 april 2004

Terug naar het begin van deze pagina.


 

Kanttekening
van donderdag
1 april 2004