e
Oranje-M's fascineren
de Duitsers: Máxima, Margarita en nu ook
Mabel'. Dit hoorde ik gisteravond een
Duitse radioverslaggeefster zeggen (in Netwerk). Zij was in
Delft om de rechtstreekse uitzending van het huwelijk van prins Friso en
zijn Mabel voor te bereiden. De plechtigheden van vandaag zijn niet alleen door de
NOS-radio en -televisie
live uitgezonden; ook de twee grote
publieke televisieomroepen in Duitsland, ARD en ZDF, brachten urenlang de beelden rechtstreeks. Iemand schatte dat vijf tot zes miljoen
Duitsers naar de uitzendingen hebben gekeken. Dit betekent zonder twijfel dat meer Duitsers dan
Nederlanders Mabel hebben gezien toen ze
haar jawoord uitsprak.
Prins Friso en Mabel
Wisse Smit op hun trouwdag.
Beeld uit het televisieprogramma
De belangstelling van Nederlanders voor het huwelijk
van vandaag was al merkwaardig. Want prins Friso is weliswaar een zoon van de regerende koningin, maar
tegelijk iemand die zich de afgelopen jaren zoveel mogelijk buiten de belangstelling heeft weten te houden.
We zagen hem soms op koninginnedag meelopen, maar daar bleef het wel zo ongeveer bij. Hij was tot op het moment waarop hij
in het raadhuis van Delft in de echt verbonden werd, nog kandidaat-koning, maar niemand hield er echt rekening mee dat hij
eens op de troon
zou komen; zeker niet sinds de geboorte van prinses Amalia die vermoedelijk ooit haar vader koning Willem-Alexander
zal opvolgen en koningin zal worden. Nu hij in de echt verbonden is, staat vast dat hij nooit de troon zal bestijgen.
Na de dag van vandaag zullen Friso en Mabel weer
goeddeels uit beeld verdwijnen.
Het is trouwens de vraag hoeveel Nederlanders vandaag
belangstelling tonen voor het huwelijk. Het is een gewone zaterdag. Weliswaar zijn op deze dag vele mensen vrij,
maar velen moeten toch werken (in winkels bijvoorbeeld). En het is ook de dag om boodschappen te doen,
éénjarige plantjes voor de tuin te kopen, naar de dierentuin te gaan of naar oma in het verpleeghuis. Kortom, voor verreweg
de meeste Nederlanders verloopt deze dag niet veel anders dan andere zaterdagen. (Ik zag vanmorgen in Hilversum
nergens een feestelijke vlag uitgestoken. De televisie liet zien dat zelfs vlakbij het Delftse raadhuis en de kerk
maar heel weinig gevels met een vlag getooid waren.)
Als in Nederland de opwinding al niet groot is, des te
vreemder is de belangstelling in Duitsland. Volgens de Duitse televisiemakers missen onze oosterburen een eigen
koningshuis - en omdat het Nederlandse koningshuis toch grotendeels 'van Duitsen bloed' is, bekijken ze het als
een familie van eigen vorsten. Bovendien, de mooi uitgeruste trouwzaal en kerk, de stemmige kleding en vooral de
uitbundige (volgens sommigen: belachelijke) dameshoeden leveren natuurlijk fraaie plaatjes op.
Een merkwaardige en interessante dag dus - vooral
voor Duitsers...
Zaterdag
24 april 2004
P.S. De
tekst van de kanttekening is zaterdagmorgen zeer vroeg in de toekomstige tijd
geschreven. In de loop van de ochtend is deze veranderd in de tegenwoordige
tijd en na afloop in de verleden tijd - de versie die hier staat.