Het oordeel over de oorlog van een jaar geleden blijft moeilijk. Want het is natuurlijk een zegen dat de wrede dictator Saddam Hoessein is afgezet en opgepakt. Daarmee hebben de Irakezen een stukje vrijheid teruggekregen. Maar vanaf de eerste dag van Irak-zonder-Hoessein was duidelijk dat de Amerikaanse inval geen rust had gebracht. Aanvankelijk deden de Amerikanen ook weinig om rust te brengen. Zo stuurden ze de politie naar huis. En nu wordt de onrust steeds groter: Irakezen tegen Amerikanen, maar ook verschillende bevolkingsgroepen tegen elkaar.

Wie een jaar geleden in verband met Irak over 'Vietnam' sprak, werd in Amerika voor veel lelijks uitgemaakt. Intussen dringt de vergelijking zich met de dag sterker op en prominente commentatoren werken de vergelijking nu uit. Het lijkt nog nauwelijks mogelijk dat de Amerikanen orde en rust herstellen in Irak.

Alleen: de terugtrekking van de Amerikanen uit het land is ook geen goede oplossing. Het zit er niet in dat de verschillende bevolkingsgroepen samen een regering vormen die orde en rust herstelt. Integendeel, als de Amerikanen weg zijn, zou de onderlinge strijd nog wel heviger kunnen worden.

Ik zie de eerste jaren nauwelijks een goede afloop.

De verleiding is groot voor de Amerikanen om, nu het mis gaat, meer verantwoordelijkheid te leggen bij de landen die ook troepen hebben in Irak en misschien zelfs bij de Verenigde Naties. Dat zou te makkelijk zijn. Nee, ik pleit er niet voor dat Nederland zijn troepen terugtrekt. Maar Europese en andere landen hoeven ook niet meer te gaan doen dan nu al gebeurt. Het initiatief voor de strijd is genomen in Washington en dus zal Washington ook de zaak moeten klaren.